Πέντε περίπου μήνες ως Δημοτικός Σύμβουλος Λάρνακας οφείλω να ομολογήσω πως κάποια πράγματα δεν ήταν ακριβώς όπως τα περίμενα. Εκνευριστική η γραφειοκρατία και βεβαίως κάποιοι να μην έχουν θέληση να κάνουν σωστά τη δουλειά τους (με ότι αυτό και αν συνεπάγεται). Από την άλλη ένας λαός χωρίς καθόλου εμπιστοσύνη προς τους «άρχοντες» της πόλης, ένας λαός που κουράστηκε από τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα. Τον τελευταίο μήνα συνέβη ένα περιστατικό το οποίο κάποιοι το είδαν σαν ψηλά γράμματα, ή καλύτερα κρύβοντάς το κάτω από το χαλί. Συγκεκριμένα, ο Δήμος Λάρνακας αποφάσισε τη μηχανοποίηση των σημείων εισόδου στην περιοχή του Μακένζυ. Μέχρι σήμερα στα πλαίσια της κοινωνικής του πολιτικής ο Δήμος, πολύ ορθά, εργοδοτούσε ανέργους ή φοιτητές για περίοδο δύο εβδομάδων αμείβοντάς τους με ένα σημαντικό ποσό. Είναι απαράδεκτο όμως η κοινωνική πολιτική ενός κρατικού φορέα να γίνεται έρμαιο σε οικονομικά προβλήματα που άλλοι δημιούργησαν και μπορούν με άλλους τρόπους να διορθωθούν. Είναι επίσης απαράδεκτο ένας κρατικός φορέας να εφαρμόζει στυγνή καπιταλιστική πολιτική εναντίον των πολιτών του.

Τουρκοκυπριακή ασυλία

Το άλλο ζήτημα το οποίο πραγματικά κάνει τους πάντες να αναρωτιούνται σε τι κράτος ζούμε και μέχρι που περιορίζονται οι εξουσίες τους. Συγκεκριμένα, υπάρχει ένα ποσό εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ απλήρωτων προστίμων από Τουρκοκύπριους. Τι γίνεται; Οι τροχονόμοι καταγγέλλουν τους Τουρκοκύπριους για παράνομη στάθμευση αλλά το ποσό αυτό παραμένει πάντα απλήρωτο αφού το κράτος δεν έχει κανένας απολύτως μηχανισμό είσπραξης του συγκεκριμένου ποσού. Το αποτέλεσμα; Να δημιουργείται μία τρύπα χιλιάδων ευρώ, έσοδα τα οποία θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει υπέρ της ανάπτυξης της πόλης.

Είναι ξεκάθαρο πλέον, συναγωνιστές και συναγωνίστριες, πως κάποιοι χρησιμοποιούν την εξουσία τους κατά το δοκούν. Η πολιτική θέληση που υπάρχει είναι εντελώς ανύπαρκτη και η Τοπική Αυτοδιοίκηση αφήνεται έρμαιο της κάθε κυβέρνησης και του κάθε υπουργού που εξυπηρετεί τα δικά του συμφέροντα.

Απέναντι σε όλα αυτά το Ε.ΛΑ.Μ. ήταν και θα συνεχίσει να βρίσκεται απέναντι. Ωχαδερφισμοί και κατεστημένα δεν ισχύουν για εμάς και όσοι νομίζουν πως το έργο τους είναι εύκολο απέναντί μας θα τους θυμίσουμε τη γνωστή παροιμία. Γελάει καλύτερα, όποιος γελάει τελευταίος…

Σωτήρης Ιωάννου

Δημοτικός Σύμβουλος Δήμου Λάρνακας