Θέμα έχει προκύψει τους τελευταίους μήνες με την παράνομη εμπορία καυσίμων από τα κατεχόμενα. Βεβαίως, το πρόβλημα υπήρχε από πάντα αλλά ήρθε στην επιφάνεια τον τελευταίο καιρό όπου η ραγδαία αύξηση της τιμής των καυσίμων στις ελεύθερες περιοχές εξαιτίας της υπερβολικής φορολογίας που επιβάλλει η Κυβέρνηση σε συνάρτηση με τις χαμηλές τιμές στα πρατήρια των κατεχομένων, έφερε τη δραματική πτώση του κύκλου εργασιών των πρατηριούχων στις ελεύθερες περιοχές.

Δική μας θέση, όπως την εκφράσαμε εδώ και καιρό είναι η μείωση της φορολογίας που αφορά τα καύσιμα έτσι ώστε να μην την πληρώνει για μία ακόμη φορά ο απλός λαός, ο οποίος βλέπει το ρεζερβουάρ του αυτοκινήτου του να γεμίζει με πολλαπλάσια χρήματα από ότι στο παρελθόν.

Όλα αυτά οδήγησαν την κυβέρνηση στο να επιβάλει βαριά πρόστιμα σε όσους παρανομούν και χρησιμοποιούν τα πρατήρια των κατεχομένων. Δεν πρόκειται στο παρόν άρθρο να κρίνω τη συγκεκριμένη ενέργεια, αλλά να στηλιτεύσω ένα γεγονός το οποίο με ξένισε και φανερώνει ότι η πολιτική ηγεσία αυτού του τόπου έχει μετατρέψει την επιλεκτική ευαισθησία σε επάγγελμα.

Ένας από τους δύο λόγους για τους οποίους τα καύσιμα από τα κατεχόμενα θεωρούνται παράνομα είναι το περιβαλλοντικό πρόβλημα το οποίο μπορεί να δημιουργήσει λόγω της υψηλής περιεκτικότητας σε θείο του πετρελαίου κίνησης και το οποίο είναι σε μεγαλύτερο όριο από αυτό των προδιαγραφών.

Κατανοώ το πρόβλημα και συμφωνώ με τη λογική. Το πρόβλημα όμως είναι μόνο τα αυτοκίνητα των Ελληνοκυπρίων; Τα αυτοκίνητα των Τουρκοκυπρίων και των εποίκων που περνούν στις ελεύθερες περιοχές δεν βλάπτουν το περιβάλλον; Τα καύσιμα των αυτοκινήτων τους δεν έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε θείο; Οι προδιαγραφές που θέτει το Αρμόδιο Τμήμα γίνονται για μία ακόμη φορά σκουπίδι, γιατί αφορά τους Τουρκοκύπριους; Έχει το θάρρος η Κυβέρνηση να επιβάλει ανάλογο πρόστιμο και στα αυτοκίνητα με τουρκοκυπριακές πινακίδες ή για μία ακόμη φορά ο ωχαδελφισμός θα επικρατήσει;

Είναι καλό η Κυβέρνηση να επιβάλλει κατά γράμμα τους νόμους, όταν όμως αυτό το πράττει μόνο για μία μόνο ομάδα πολιτών του κράτους αυτό ονομάζεται κοροϊδία και έλλειψη πολιτικής βούλησης. Εννοείται πως διαφωνώ και στηλιτεύω το γεγονός της εμπορίας καυσίμων από τα κατεχόμενα. Η εθνική μας αξιοπρέπεια δεν έχει τιμή πώλησης για να γίνεται κουρέλι μπροστά στα φθηνά προϊόντα των κατεχομένων. Για μία ακόμη φορά όμως η Πολιτεία μας δεν βάζει μπροστά το εθνικό συμφέρον και αφήνει τους παράνομους κάτοικους του κατοχικού καθεστώς στο απυρόβλητο. Η συνήθεια που έγινε λατρεία επαναλαμβάνεται για μία ακόμη φορά στην Κύπρο, με θύτη ποιον άλλο; Μα φυσικά την Κυβέρνησή μας, υπό την ένοχη σιωπή της αντιπολίτευσης.

Σωτήρης Ιωάννου
Δημοτικός Σύμβουλος Λάρνακας