Εν έτη 2017, βλέπουμε την παρακμή των τριών κυρίαρχων κομματικών πόλων, Δεξιά – Αριστερά – Κέντρο, ενώ ταυτοχρόνως την άνοδο των λεγόμενων «ακροδεξιών» κομμάτων σε ολόκληρη την Ευρώπη. Φόβος και τρόμος λένε τα συστημικά ΜΜΕ, ανησυχία για το πολιτικό σύστημα και την ευρώπη λένε οι πολιτικοί των μεγάλων κομμάτων. Τι εννοούν όμως με τον όρο ακροδεξιά και τι τους ανησυχεί δεν μας ξεκαθαρίζουν.

Η Ευρώπη, την τελευταία δεκαετία αντιμετωπίζει οικονομικά προβλήματα, κυρίως όμως οι χώρες της Νότιας Ευρώπης με τρανό παράδειγμα την Ελλάδα όπου ο λαός της έχει ξεζουμιστεί και το χρέος ακόμη δεν έχει μειωθεί. Λογικό οι κυβερνήσεις που βρίσκονται στην εξουσία να βλέπουν μείωση των ποσοστών τους και ο κόσμος να ψάχνει για μια εναλλακτική λύση. Αυτός είναι ένας παράγοντας για την άνοδο τον εθνικιστών, οι οποίοι λένε όχι στα μνημόνια (π.χ Χρυσή Αυγή) και προτείνουν μία εθνική πολιτική για την έξοδο από την κρίση που επιβλήθηκε στις χώρες του Νότου.

Επίσης, ένας άλλος λόγος για την κατάρρευση των τριών μεγάλων κομματικών πόλων είναι το μεταναστευτικό. Με τις πολιτικές ασύλου και την πολιτική των ανοικτών συνόρων δημιούργησαν ένα χάος στις ευρωπαικές χώρες. Μηδενικός έλεγχος για το ποιοί εισέρχονται στην χώρα, πολλοί εκ των οποίων μπαίνουν παράνομα, με αποτέλεσμα είναι η κάθε χώρα να μετατραπεί κυριολεκτικά σε ζούγκλα. Ένα φαινόμενο που συναντάμε κυρίως σε μεγάλες πόλεις είναι η αύξηση της εγκληματικότητας και συχνές οι τρομοκρατικές επιθέσεις (ISIS), καθώς οι πλείστοι λαθρομετανάστες είναι φανατικοί μουσουλμάνοι και πιθανώς μέλη ή οπαδοί ισλαμιστικών τρομοκρατικών οργανώσεων. Λογικό λοιπόν ο κόσμος να στρέψει το βλέμμα του και το ενδιαφέρον σε κόμματα που έχουν μία σοβαρή μεταναστευτική πολιτική, διαφυλάσσοντας τα Εθνικά σύνορα της χώρας. Λογικό επίσης ο λαός να στηρίξει ένα εθνικιστικό κόμμα το οποίο είναι ενάντια στη διάλυση της εθνικής κοινωνίας και την πληθυσμιακή της αλλοίωση.

Έχει φτάσει σε κωμικό σημείο η στάση των πλείστων ΜΜΕ, που αντί να κατηγορούν αυτούς που τόσα χρόνια δεν έχουν βρεί λύσεις για τον λαό και την πατρίδα, επιλέγουν να κατηγορήσουν τα εθνικιστικά κόμματα για την άνοδο τους. Επίσης ακούμε πολλές φορές να μας χαρακτηρίζουν ακροδεξιούς δίχως να μας διευκρινίζουν τι εννοούν με αυτό. Στην πραγματικότητα όμως, όταν μιλάμε για ακροδεξιά, μιλάμε για τους παρακρατικούς βραχίονες των δεξιών κομμάτων. Τους βραχίονες  που τα δεξιά κόμματα ενεργοποιούν, όταν χάσουν τα λαϊκά ερείσματα και δεν μπορούν να εξασφαλίσουν την στήριξη των συμφερόντων που υποστηρίζουν, με νόμιμο και δημοκρατικό τρόπο. Τότε λοιπόν απελευθερώνουν τις κρυφές, βρώμικες, προβοκατόρικες και δολοφονικές τους δυνάμεις, δηλαδή τα «άκρα», με σκοπό να τρομοκρατήσουν τον κόσμο για να καθίσει «στα αυγά» του. Οι ακραίες αυτές δυνάμεις (ακροδεξιά), που συνιστούν τα μακριά χέρια του συστήματος, ΚΑΜΙΑ σχέση δεν μπορούν να έχουν και δεν έχουν, με τον εθνικισμό.

Ένας άνθρωπος που μελετά την πολιτική, θα σκεφτεί πολύ απλά πως ο όρος ακροδεξιά δεν μπορεί να συνάδει με τον εθνικισμό. Όταν λέμε ακροδεξιά σημαίνει οι θέσεις της δεξιάς που στηρίζονται στο άκρο, δηλαδή το κεφάλαιο το ελεύθερο εμπόριο και γενικά ο νεοφιλελευθερισμός. Τι σχέση έχουν τα εθνικιστικά κόμματα με τον όρο ακροδεξιά, καθώς ούτε υπέρ του καπιταλισμού είναι ούτε υπερ του νεοφιλελευθερισμού.

Προφανός οι εχθροί και οι πολέμιοι του εθνικισμού δεν κάθονται να μελετήσουν την ιδεολογία και τις θέσεις ενός εθνικιστικού κόμματος για να το αντικρούσουν. Παραπέμπονται συχνά πυκνά στην περίοδο του μεσοπολέμου, ταυτίζοντας τους εθνικιστές με φασιστικά και ναζιστικά πρότυπα δίχως αιτολογία και αποδείξεις. Αυτό απλός για να τρομοκρατήσουν τον κόσμο και να τον κάνουν να μην στιρίξει ένα διαφορετικό κόμμα με απλές και λογικές θέσεις, ενώ κατά τα άλλα το παίζουν και δημοκράτες.

Ο εθνικισμός αποτελεί μια μεγάλη ιδεολογία μέσα από την ιστορία, η οποία είναι ριζωμένη στο ιστορικό παρελθόν του ελληνικού λαού, η οποία είναι ενάντια στον κομμουνισμό – διεθνισμό όσο και στον φιλελευθερισμό – οικουμενισμό. Άρα από αυτό καταλαβαίνουμε ότι δεν μπορεί να αποτελεί κομμάτι της δεξιάς(ακροδεξιά). Ακόμη, δεχόμαστε την ανάγκη ενός κράτους θεμελιωμένου και οικοδομημένου με την ιδεολογία που θρέφει και κατευθήνει την ατομική και συλλογική ζωή, δηλαδή του κράτους που εξυπηρετεί τις αρχές της εθνικιστικής κοσμοθεωρίας διαρκώς. Καμία σχέση λοιπόν με την σημερινή δεξιά που σκοπός της είναι το ελάχιστο κράτος και το διεθνές κεφάλαιο.

Ο ελληνικός λαός και γενικά ο λαός της Ευρώπης, θα συνεχίσει να στρέφεται και να πυκνώνει τις τάξεις του εθνικισμού, όσο συνεχίζονται οι αντεθνικές και αντιλαϊκές πολιτικές τις αριστεράς και της δεξιάς. Ακόμα και αν συνεχίσουν να πολεμούν τον εθνικισμό με τέτοια άθλια και ανούσια επιχειρήματα, καθώς επίσης και με αντιδημοκρατικά μέσα, δεν θα καταφέρουν απολύτος τίποτα. Ως εθνικιστές, θα συνεχίσουμε τον αγώνα παρά τα όσα λένε καθώς έχουμε πίστη στις ιδέες μας και αφοσοίωση στα ιδανικά μας. Κρατούμε τα λάβαρα του αγώνα ψηλά, πορευόμαστε μαζί με τον λαό μας, το έθνος μας και την φυλή μας, μέχρι την τελική νίκη και τον τελικό σκοπό. Μία Ελλάδα ισχυρή και ελεύθερη και μία Ευρώπη των εθνών και της συνεργασίας.

Η αριστοκρατία γεννιέται από την αξιοκρατία, για τούτο και πολεμώ όλες τις ολιγαρχίες

Παναγιώτης Ευριπίδου
Μέτωπο Νεολαίας
Εθνικού Λαϊκού Μετώπου (Ε.ΛΑ.Μ.)