Παρασκευή 1η Νοεμβρίου 2013, η ώρα 19:05. Τα πάντα αλλάζουν, τίποτα πλέον δεν είναι ίδιο, τα γραφεία του Λαϊκού Συνδέσμου – Χρυσή Αυγή ποτίζονται με αίμα.  Δύο νέα παιδιά, ο Γιώργος Φουντούλης και ο Μανώλης Καπελώνης αφήνουν την τελευταία τους πνοή. Παραμένουν αγέρωχοι μέχρι την τελευταία στιγμή, δεν δειλιάζουν, δεν κάνουν ούτε βήμα πίσω, κοιτάζουν στα μάτια τον δολοφόνο που πλησιάζει. Τυφλωμένος από το μίσος του, αδειάζει την γεμιστήρα στα άψυχα σώματα του Γιώργου και του Μάνου που κείτονταν νεκροί στην άσφαλτο, ενώ ο Αλέξανδρος Γέροντας τραυματίζεται σοβαρά και σπεύδει στο νοσοκομείο φωνάζοντας «Ζήτω η Χρυσή Αυγή».

Το φονικό όπλο του άνανδρου αναρχοαριστερού το όπλισε ο Σαμαράς, το όπλισε ο Βενιζέλος, το όπλισε ο Δένδιας, το όπλισαν οι δημοσιογράφοι και όλοι όσοι έριχναν καθημερινά τόνους λάσπης κατά της Χρυσής Αυγής. Αυτοί είναι οι ηθικοί αυτουργοί της δολοφονίας των αδερφών μας, γι’ αυτό ας μην κοιμούνται ήσυχοι τα βράδια και να βαραίνει τις συνειδήσεις τους η δολοφονία του Γιώργου και του Μανώλη.

Η θλίψη και ο θρήνος δεν έχουν θέση στην Ιδεολογία ενός Έλληνα Εθνικιστή. Όσα χρόνια και αν περάσουν, ο Μάνος και ο Γιώργος θα παραμείνουν ΑΘΑΝΑΤΟΙ, διότι θα ζουν μέσα από τον αγώνα μας, το καλύτερο μνημόσυνο που μπορούμε να τους κάνουμε είναι να ορκιστούμε στις μνήμες τους πως δεν θα κάνουμε ούτε βήμα πίσω, συνεχίζοντας τον αγώνα τους μέχρι την τελική Νίκη.

Ο Ήρωας, μαθητής και ποιητής, Ευαγόρας Παλληκαρίδης, είχε γράψει στο τελευταίο του γράμμα: «Τι σήμερα τι αύριο; Όλοι πεθαίνουν μια μέρα. Είναι καλό πράγμα να πεθαίνει κανείς για την Ελλάδα». Αυτό ακριβώς έκαναν και τα δύο Αδέρφια μας. Πέθαναν σαν Έλληνες, με Χρυσαυγίτικη τιμή και περηφάνια, με το κεφάλι ψηλά, απροσκύνητοι μέχρι την τελευταία στιγμή.

Οι νέοι του Μετώπου Νεολαίας του ΕΛΑΜ, όρθιοι σε ένα κόσμο ερειπίων, στεκόμαστε ασυμβίβαστοι και απροσκύνητοι στον αγώνα μας, υπερασπιζόμενοι την πατρίδα και την σημαία μας. Δεν έχουμε δικαίωμα να λυγίσουμε, απ’ την στιγμή που ο Γιώργος και ο Μάνος δεν δείλιασαν μπροστά στις σφαίρες, πως είναι δυνατό εμείς να λυγίσουμε;

Εμείς έχουμε να υπερασπιστούμε μια σημαία, μια πατρίδα και να τιμήσουμε όσους θυσιάστηκαν για αυτά τα ιδανικά.

Από την 1η Νοέμβρη του 2013 έχουμε δύο ακόμη λόγους να πεισμώσουμε και να αγωνιζόμαστε με περισσότερο σθένος, τον Μανώλη Καπελώνη και τον Γιώργο Φουντούλη, οι οποίοι για εμάς αποτελούν αστείρευτη πηγή θάρρους και έμπνευσης. Το αίμα του Μάνου και του Γιώργου πότισε το δέντρο της Λευτεριάς, επίσης πότισε τις καρδιές και τις ψυχές μας δίνοντας μας δύναμη και ατσαλώνοντας την πίστη μας. Ας γίνει η θυσία τους φλόγα που θα καίει αιώνια στις καρδιές μας, οδηγώντας τον αγώνα μας. Μια φλόγα που θα μετουσιωθεί στη πύρινη λαίλαπα που θα κάψει τους εχθρούς του έθνους μας.

Οι ψυχές των Αθάνατων Αδελφών μας είναι εδώ ανάμεσά μας αναζητώντας δικαίωση. Η δικαίωση δεν θα έρθει ποτέ από την ελληνική δικαιοσύνη, καθώς ο φάκελος της διπλής δολοφονίας θάφτηκε το ίδιο κιόλας βράδυ από την αστυνομία. Την δικαίωση που αναζητούν οι συναγωνιστές μας θα την φέρουμε όλοι εμείς μέσα από τον αγώνα μας. Ένα αγώνα για την συντριβή κάθε ανθέλληνα, αγώνα για πίστη, τιμή, Ελευθερία και Ελλάδα.

Το Μέτωπο Νεολαίας του ΕΛΑΜ τιμά και δοξάζει τους δύο Χρυσαυγίτες ήρωες, τον Μανώλη Καπελώνη και τον Γιώργο Φουντούλη, που τίμησαν την μαύρη φανέλα με τον μαίανδρο μέχρι τη τελευταία τους πνοή. Την πνοή αυτή θα την κάνουμε αέρα και με τον αδιάκοπο αγώνα μας θα φυσήξει και θα φέρει τη Λευτεριά.

ΑΘΑΝΑΤΟΙ!

Πέτρος Αυγουστή
Μέτωπο Νεολαίας
Εθνικού Λαϊκού Μετώπου (Ε.ΛΑ.Μ.)