ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ. Μία λέξη δίχως ηλικία, παραμένει αυθεντική και κρατιέται στο πέρασμα των αιώνων. Ο υποκριτής είναι αυτοδίδακτος και ταλαντούχος σε αντίθεση με τον απλό ψεύτη. Δεν αρκείται στο να είναι απλά πειστικός αλλά θα ικανοποιηθεί μόνο με την επίτευξη του στόχου του. Η υποκρισία συνδέεται με το συμφέρον: οικονομικό, επαγγελματικό, εξουσίας, ερωτικό, δεν ξεχωρίζει κανέναν τομέα και απαρνείται την ηθική. Πρόκειται λοιπόν για μία διανοητική κατάσταση που βρίσκεται στον αντίποδα της ειλικρίνειας.

Έντονα διακρίνεται και η υποκρισία στις διαπροσωπικές, φιλικές, ερωτικές σχέσεις. Υποκρίνεσαι για να δείξεις έναν άλλο εαυτό. Η κάθε περίπτωση είναι διαφορετική. Υποκρίνεσαι γιατί νιώθεις μειονεκτικά, δεν θες να προβάλλεις συγκεκριμένες οπτικές του εαυτού σου, η κάθε περίσταση είναι ιδιαίτερη και απαιτεί συγκεκριμένο χειρισμό. Όμως ας ξεφεύγεις από τα πλαίσια του εγώ. Αν προβληθεί κάτι αλλοιωμένο, κάτι που δεν συμφωνεί με τα στοιχεία του χαρακτήρα σου τότε κυριαρχεί η υποκρισία.

Σε μία αναδρομή παρατηρείται πως οι υποκριτές υπήρξαν αυτοί που κατέστρεψαν κράτη, υπήρξαν αιτία ήττας σε πολέμους, καταστράφηκαν ολόκληροι πολιτισμοί στον βωμό του συμφέροντος μέσω της υποκρισίας. Για την οποία έχουν υπάρξει αναφορές από τον Πλάτωνα, τον Αριστοτέλη, τον Σόλωνα και από άλλους φιλοσόφους που προφανώς την κατακρίνουν ταιριάζοντάς την με την ρητορική, που είναι συνδυασμός πολλών ταλέντων.

Εξακολουθεί και σήμερα λοιπόν ο υποκριτής να υπάρχει ως φιγούρα στην σύγχρονη κοινωνία και δυστυχώς τον συναντάς παντού. Τρανταχτό είναι το παράδειγμα ενός γιατρού, που ενώ έχει ορκιστεί στον ιερό όρκο στον Ιπποκράτη, ζητά και δέχεται με άνεση τα φακελάκια. Σώζει μεν ζωές αλλά επί πληρωμής και με το παραπάνω, αποφεύγοντας δίχως καμία ενοχή να αναλογιστεί τι έγκλημα κάνει και πόσο στοιχίζει στον Έλληνα που υπολογίζει στην δωρεάν υγεία και στη δωρεάν περίθαλψη. Επιπλέον, ορισμένοι παπάδες της Εκκλησίας μας, καθώς ουδείς τέλειος, υποκρίνονται και κρύβονται πίσω από το ράσο τους, πλουτίζουν από την Εκκλησία και τις ανάγκες των πιστών. Επίσης, δεν μπορεί να παραληφθεί ο καιροσκόπος, υποκριτής, ψεύτης, άπληστος πολιτικός που παίρνει το λόγο και ανεβαίνει στο βήμα, φλυαρεί και ψεύδεται τόσο ταλαντούχα και άνετα στον λαό, καθώς είναι προφανής η σχέση υποκρισίας και ρητορικής. Αυτό που προβάλλεται εκείνη τη στιγμή είναι κάτι μη αυθεντικό και κάτι που έχει υποστεί μία επεξεργασία. Πόσο υποκριτές είναι οι αριστεριστές πολιτικοί, που δηλώνουν αλληλέγγυοι συμπονετικοί και υποστηρίζουν τον ανθρωπισμό, που στην ουσία με τα απάνθρωπα μέτρα που ψηφίζουν σκοτώνουν την αξιοπρέπεια και καταστρέφουν τις ζωές των Ελλήνων, μα πόσο δήθεν, υποκριτικό, επιφανειακό και ψεύτικο. Οι Έλληνες υποφέρουν και πεινάνε και η κυβέρνηση εθελοτυφλεί δίνοντας προτεραιότητα και ουσία στους λαθραίους που εισβάλλουν καθημερινά στη χώρα μας.

Τον υποκριτή τον τρέφει το συμφέρον. Στον βωμό αυτό δεν υπολογίζει τίποτα. Ούτε πατρίδα, ούτε οικογένεια, ούτε ιδέες, ούτε ιδανικά. Πουλάει και πουλιέται για τα πάντα. Είναι ένας ρηχός και κενός άνθρωπος, χωρίς αξίες και χωρίς καμία ιδεολογία. Οι υποκριτές έχουν διαφθείρει αυτόν τον τόπο, συνεπαίρνουν και επηρεάζουν κι άλλους που ενώ είναι αυθεντικοί, αλλοιώνονται στην διαφθορά.

Ο μόνος που αντιστέκεται είναι ο Εθνικιστής που έχει πιστεύω και είναι πιστός στις απόψεις του και στην ιδεολογία του. Τιμά την πατρίδα του με αυθεντικότητα και το βιώνει στο εγώ του. Δεν υποκρίνεται, γιατί υπάρχει έμφυτα μέσα του.

 

antepithesi.gr