Με το βλέμμα μου στραμμένο στην Ηρωική θάλασσα των Σπετσών σκέφτομαι πως τούτος ο λαός ήταν κάτω από τούρκικο ζυγό 400 χρόνια. Όχι πέντε, όχι δέκα, αλλά τέσσερεις ολόκληρους αιώνες. Τούτος ο λαός, λογικά, θα ´ πρεπε να ταν επέκταση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας και γεωγραφικά και δημογραφικά.

Όμως εμείς οι Έλληνες είμαστε φτιαγμένοι από μια διαφορετική, μοναδική, ατσαλένια στόφα.

Αυτή η στόφα δεν αλλοιώθηκε, δεν χάθηκε. Μπορεί να πέσει σε λήθαργο, μπορεί να περιπλανηθεί για λίγο στο κενό του Σύμπαντος, αλλά έτσι και ξυπνήσει, γίνεται θηρίο ανήμερο και αλλοίμονο σ´ αυτούς που θα σταθούν απέναντί της.

Ο βυθός της θάλασσας του Αργολικού είναι φτιαγμένος από αυτή τη στόφα. Τα ηρωικά νησιά (Ύδρα-Σπέτσες-Ψαρά) είναι τρανή απόδειξη για το τι μπορεί να συμβεί όταν το θηρίο ξυπνήσει. Αυτό ακριβώς συνέβη, στις 8 Σεπτεμβρίου 1822, ανήμερα της εορτής του Γενεθλίου της Θεοτόκου.

Παρακολουθώντας την αναπαράσταση της Ναυμαχίας των Σπετσών, στα πλαίσια της εκδήλωσης «Αρμάτα 2017» και την καταστροφή της τουρκικής ναυαρχίδας, το βράδυ του Σαββάτου 08 Σεπτεμβρίου 2017, στο λιμάνι της Ντάπιας, βούρκωσα. Ψέματα, έκλαψα. Ναι έκλαψα, μπροστά σε πολύ κόσμο, αλλά δεν με νοιαξε. Άλλωστε ο κάθε Έλληνας που έχει την τύχη να βρίσκεται το δεύτερο σαββατοκύριακο του Σεπτέμβρη στο νησί, γι’ αυτήν την κορυφαία εκδήλωση ηρωισμού των Σπετσιωτών, θα κλάψει.

Θα νιώσει την απόλυτη συγκίνηση και την υπέρτατη περηφάνεια την στιγμή της αναπαράστασης, όπου ο Μπαρμπάτσης εφορμά με το πυρπολικό του κατά της οθωμανικής ναυαρχίδας. Ανάμεσα στους καπνούς της μάχης και τους κανονιοβολισμούς, ο ηρωικός πυρπολητής ζύγωσε την Αρμάτα και πέταξε τον αναμμένο πυρσό επάνω, σε μια καθοριστική για την έκβαση της ναυμαχίας, πράξη ηρωισμού. Το πλήρωμά της στη θέα του πυρπολικού είχε καταληφθεί από πανικό. Άρχισε να πυροβολεί κατά του και παράλληλα εκτελούσε κινήσεις υποχώρησης. Τη ναυαρχίδα ακολούθησαν σε άτακτη φυγή και τα υπόλοιπα πλοία του τουρκικού στόλου. Η ναυμαχία των Σπετσών είχε πλέον κριθεί υπέρ των ελληνικών όπλων. Ο τουρκικός στόλος αποτελούνταν από έξι δίκροτα, 15 φρεγάτες και 66 μπρίκια και κορβέτες ενώ ο ελληνικός από 57 πάρωνες και μπρίκια και 12 πυρπολικά.

Στη θέα της λαμπαδιασμένης ναυαρχίδας, που βυθίζεται αργά στα νερά του αργολικού, οι Έλληνες που έχουν κατακλύσει το νησί, ξεσπούν σε ζητωκραυγές. Σε μια έκρηξη περηφάνειας για τους Ηρωικούς μας προγόνους, οι χιλιάδες κόσμου φωνάζουν «ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΣ». Ο Εθνικός μας Ύμνος, αντηχεί από την μπάντα του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού και η μελωδία του απλώνεται μέχρι απέναντι στη Κόστα.

Ο ουρανός φωτίζεται από τα εκατοντάδες βεγγαλικά, η γαλήνη της νύχτας κρύβεται στους ήχους των κανονιών του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού και τις σειρήνες των αγκυροβολημένων σκαφών. H ατμόσφαιρα βυθίζεται στην μαγευτική αύρα του απόλυτου Ελληνικού Ηρωισμού, της απόλυτης Ελληνικής Περηφάνειας.

Και όταν το μεσημέρι της Κυριακής, στο λιμάνι της Ντάπιας, το ελικόπτερο του Πολεμικού Ναυτικού, ρίχνει το δάφνινο στεφάνι στο γαλάζιο της θάλασσας, εκεί λυγίζεις. Δεν μπορεί να μην κλάψεις. Δεν μπορεί να μην είσαι περήφανος που είσαι ΕΛΛΗΝΑΣ.

Αυτή την Ιστορία μας κληροδότησαν οι Σπετσιώτες και όλοι οι ηρωικοί μας πρόγονοι. Τέσσερεις αιώνες σκλαβιάς, δεν τους αλλοίωσαν την περηφάνεια. Σηκώθηκαν, μάζεψαν τις στάχτες και ξεσηκώθηκαν, πολέμησαν, αντιστάθηκαν, θυσιάστηκαν και τους έδιωξαν.

Πολλοί, βλέποντας το καπελάκι μου, με ρωτούσαν τι πάει να πει ΕΛΑΜ. Εγώ με περηφάνεια εξηγούσα και με περηφάνεια τόνιζα ότι η Κύπρος είναι η Ελλάς του Νότου. Και ήμουν επίσης απίστευτα περήφανη που είχα την ευκαιρία και την τιμή, να ενημερώσω ανθρώπους ότι στην Κύπρο, υπάρχουν και οι Ελληνικές ψυχές του Εθνικού Λαϊκού Μετώπου, εμείς που αγωνιζόμαστε για να κρατήσουμε τις αξίες μας και την καταγωγή μας αναλλοίωτα, με οποιοδήποτε κόστος.

Οι Έλληνες προγονοί μας δεν γονάτισαν μπροστά στους Οθωμανούς. Δεν επέτρεψαν να χαθεί η λαμπρότερη Ιστορία στον πλανήτη. Εμείς, έχουμε χρέος να υψώσουμε τη φωνή και το ανάστημα μας και να φανούμε αντάξιοι της Μπουμπουλίνας και του Μπαρμπάτση.

Να μην γονατίσουμε μπροστά στον οποιοδήποτε εκβιασμό, να μην επιτρέψουμε το ξεπούλημα της Ελληνικής μας Κύπρου.

Γιατί όπως είπε και ο μεγάλος ποιητής Γιάννης Ρίτσος «Ετούτος δω ο λαός δε γονατίζει παρά μονάχα μπροστά στους νεκρούς του»

Μαρίνα Πολυκάρπου
Γραμματέας ΚΔΟ
Εθνικό Λαϊκό Μέτωπο (Ε.ΛΑ.Μ.)