Μεγάλη συζήτηση έχει γίνει για το πόσους Έλληνες έχουν σφάξει οι κομμουνιστές. Ας δούμε όσο γίνεται συνοπτικά το πόσο ελληνικό αίμα έχουν στα χέρια τους οι κομμουνιστές. Ελέω της ημέρας, αλλά και του πόσο ειδεχθής είναι η ιστορία του κομμουνισμού θα μείνουμε μονάχα στις ευθύνες τους για την Μικρασιατική Καταστροφή.

Θα ξεκινήσουμε από τις ευθύνες των ξένων κομμουνιστών, ήτοι των «ιερών τεράτων» των οποίων οι προτομές και τα κάδρα κοσμούν το γραφείο (και ορισμένων την… κρεβατοκάμαρα) των εγχώριων κομμουνιστών, είτε αυτοί ανήκουν στον Σύριζα, είτε στο ΚΚ€, είτε στη Νέα Δημοκρατία.

Στις 16 Μαρτίου 1921, στη Μόσχα, υπογράφτηκε ανάμεσα στη Μεγάλη Εθνοσυνέλευση της Τουρκίας και τη Ρωσική Σοβιετική Ομοσπονδιακή Σοσιαλιστική Δημοκρατία η λεγόμενη Συνθήκη της Μόσχας.

Μετά την υπογραφή της Συμφωνίας της Μόσχας, παραδίδονται στους Τούρκους 10.000.000 χρυσά ρούβλια, από τα οποία τα 4.000.000 μεταφέρονται από τον Γιουσούφ Κεμάλ, τον Απρίλιο του 1921. Το 1.400.000 μεταφέρεται από τον Φρούνζε τον Δεκέμβριο του ιδίου χρόνου και η τελευταία αποστολή 3.500.000 παραδίδεται τον Μάιο του 1922. Δηλαδή συνολικά 11.000.000 χρυσά ρούβλια και 100.000 χρυσές οθωμανικές λίρες. Η βοήθεια αυτή αντιστοιχεί σε 80.000.000 περίπου τουρκικές χάρτινες λίρες της εποχής εκείνης.

Πέρα από αυτά, παραδόθηκαν στους Τούρκους 6 χιλιάδες όπλα, 5 εκατομμύρια σφαίρες και 17.600 οβίδες. Τον Σεπτέμβριο παραδόθηκαν 200 κιλά χρυσού σε ράβδους. Στις 16 Μαρτίου 1921 ο Λένιν προσέφερε 33.275 τυφέκια, 57.986.000 φυσίγγια, 327 πολυβόλα, 54 κανόνια, 129.479 οβίδες.

Όπως είχε τονίσει ο Αρχηγός της Χρυσής Αυγής, Νικόλαος Μιχαλολιάκος, στην τελευταία ομιλία του για την Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού στις Αχαρνές: «Με τα όπλα των κομμουνιστών εξόντωσαν τον Ελληνισμό οι τούρκοι στην Μικρασία, αυτό δεν το λέει καμία «ιστορία» από αυτή που μαθαίνουν στα παιδιά μας».

Δεν είναι μονάχα, όμως, οι σοβιετικοί κομμουνιστές που ευθύνονται για αυτή την καταστροφή. Όμοια, ευθύνες έχουν και οι εν Ελλάδι υποτακτικοί τους, οι εγχώριοι κομμουνιστές του Σύριζα και του ΚΚ€.

Αυτοί, λοιπόν, όχι μόνο ασκούσαν διαλυτική πολιτική στην ενδοχώρα, προκαλώντας προβλήματα και κηρύσσοντας την άρνηση στράτευσης και την λιποταξία. Στο μέτωπο μοίραζαν προκηρύξεις στους στρατιώτες, επιχειρώντας να ρίξουν το ηθικό του στρατεύματος και να φέρουν την καταστροφή. Αυτά τους τα εγκλήματα, μάλιστα, δεν τα αρνούνται, αλλά τα παραθέτουν και μόνοι τους στον «Ριζοσπάστη». Σας παραθέτουμε σχετικά αποσπάσματα από την ιστοσελίδα του «κόμματος της προδοσίας» από το 2012:

«Το ΣΕΚΕ (ΚΚΕ), από την έναρξη ακόμη της Μικρασιατικής Εκστρατείας, με την απόβαση του στρατού στη Σμύρνη, αποκάλυπτε το χαρακτήρα της και ήταν το μόνο κόμμα που αντιτάχτηκε στον άδικο και τυχοδιωκτικό πόλεμο

«Έτσι, στηριγμένο στη μαρξιστική – λενινιστική θεωρία, αν και νεαρό τότε κόμμα με λιγοστές δυνάμεις, πάλευε ενάντια στα ιμπεριαλιστικά σχέδια και τις κατακτητικές επιδιώξεις της άρχουσας τάξης, που μόνο δεινά φόρτωνε το λαό.»

Πως, όμως, το ΚΚ€ «πάλευε» ενάντια στα… «συμφέροντα της αστικής τάξης»; Το λένε και πάλι οι ίδιοι και σας παραθέτουμε αποσπάσματα από έγγραφα της εποχής, που τα δίνουν και πάλι μόνοι τους στην δημοσιότητα:

Από την προκήρυξη του ΣΕΚΕ της 10ης Σεπτεμβρίου 1920:

«Η ώρα του νέου πολέμου έφθασεν! Ο εχθρός ευρίσκεται εντός των συνόρων και όχι πέραν αυτών! Είναι αυτοί οι εκμεταλλευταί μας οι οποίοι κρύπτονται όπισθεν των διαφόρων αστικών κομμάτων και οι οποίοι εμφανίζονται ενώπιον του λαού με πατριωτικά και εθνικιστικά ενδύματα, ενώ οι ίδιοι ως εργοδόται, ως τραπεζίται, ως τοκισταί, ως γαιοκτήμονες, ως έμποροι, ως πολιτικοί, τυραννούν και καταπιέζουν τον τόπο. Αυτοί είναι οι πραγματικοί – οι φυσικοί – εχθροί μας.»

«Μόνον η ένωσις των Ελλήνων εργατών και χωρικών ηνωμένων υπό μίαν κοινήν σημαίαν με τους άλλους εργάτας και χωρικούς των Βαλκανίων, αποτελεί την πραγματικήν εγγύησιν διά την ειρήνη και ησυχίαν της Ελλάδος και όλων των βαλκανικών λαών και διά την οριστικήν χειραφέτησιν της Ελλάδος και όλων των άλλων βαλκανικών λαών από τας επεμβάσεις και επιθέσεις του ξενικού κεφαλαίου και των ξένων ιμπεριαλιστών.»

Πως, όμως, διεξήχθη ο αγώνας των κομμουνιστών για να γίνουμε… Σοβιετ; Το αναδεικνύει και πάλι ένα δημοσίευμα του «Ριζοσπάστη»:

Το πιο αισχρό, όμως, είναι το γεγονός πως όχι μόνο δεν μετανοούν για τα εγκλήματά τους, αλλά χρησιμοποιούν προπαγανδιστικά τα θύματά τους για τα νεώτερα εγκλήματά τους. Συγκεκριμένα, κάνουμε λόγο για το γεγονός ότι επικαλούνται την Μικρασιατική Καταστροφή ως επιχείρημα για το λεγόμενο «προσφυγικό».