Στις πρόσφατες ψευδό-συνομιλίες έγινε προσπάθεια για τον διαμελισμό της Κύπρου, κάτι ανάλογο που είχε γίνει στην Ευρώπη κατά το τέλος του 2ου παγκοσμίου πολέμου, όπου ο χάρτης της Ευρώπης χωρίστηκε σε σφαίρες επιρροής και ελέγχου από τους νικητές. Θυσιάστηκαν έθνη και κράτη για να ικανοποιήσουν τα συμφέροντα των διεθνών νταβατζήδων. Έτσι και σήμερα, η σχέση Τουρκίας – ΕΕ, η βρετανική στρατιωτική παρουσία, η σύγκρουση Δύσης – Ρωσίας, ο έλεγχος του εναερίου χώρου, των θαλάσσιων οδών και των φυσικών πόρων της Ανατολικής Μεσογείου βάζουν την Κύπρο στην πλέον στρατοκρατούμενη και ύψιστης σημασίας περιοχής του κόσμου.

Η αποτυχία των ψευδοσυνομιλιών φαίνεται όμως δυστυχώς να αφήνει απτόητο το δίδυμο Αναστασιάδη – Κοτζιά που ευελπιστεί σε συνέχεια της όλης διαδικασίας, σε μία νέα διεθνή διάσκεψη το προσεχές φθινόπωρο. Σε αντίθεση με αυτούς τους δύο εμπνευστές του σχεδίου Ανάν η πραγματικότητα μας λέει κάτι διαφορετικό.

 Φτάνοντας στην εποχή του τέλους μετά τις ψευδοσυνομιλίες έχουμε σαν Έλληνες δύο απλές επιλογές. Να συνεχίσουμε στην σχιζοφρενική λογική της αποκαλούμενης λύσης είτε να θέσουμε το μέλλον μας σαν Κυπριακός Ελληνισμός σε μια νέα εποχή βάζοντας καινούργιους εθνικούς στόχους.

Τη διατήρηση της ΚΔ, δηλαδή του κράτους που ελέγχουμε εμείς οι Έλληνες είναι η μόνη ασπίδα που μας έχει απομείνει. Χωρίς αυτή το κράτος θα παύσει να είναι τουλάχιστον και κατά πατρότητα Ελληνικό, τότε οι Έλληνες θα γίνουν ο στόχος μιας μεγάλης αντικατάστασης από αλλοεθνείς, τούρκους και αλλόθρησκους.

Διαπραγμάτευση μόνο μετά την αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων και απευθείας με την Τουρκία, δεν είναι διακοινοτική διαφορά αλλά πρόβλημα εισβολής και κατοχής.

 Την επιβολή κόστους στην Τουρκία μέσω του τερματισμού της πορείας της για τελωνιακή ένωση, ένταξη στην Ε.Ε. ή άλλης ιδιαίτερης σχέσης και οποιουδήποτε άλλου είδους οικονομική ενίσχυση της.

 Τον τερματισμό της ενίσχυσης των λεγόμενων τουρκοκυπρίων μέσω των ανοικτών οδοφραγμάτων, διαβατηρίων, προνομίων, συντάξεων και άλλων ωφελημάτων  που λαμβάνουν από την ΚΔ. Ο ρόλος και η στάση τους δεν τους επιτρέπει πλέον να διεκδικούν τίποτα από όλα αυτά που εμείς έχουμε εργαστεί και δημιουργήσει.

Εθνικές κυβερνήσεις σε Ελλάδα και Κύπρο, με την Χρυσή Αυγή και το ΕΛΑΜ να έχουν το πρωταγωνιστικό ρόλο, για την χάραξη και την εφαρμογή μιας εθνικής πολιτικής που θα απελευθερώσει την Κύπρο. 

Η συστημική κυπριακή κομματοκρατία δεν κατάφερε να προβάλει ουδέποτε μια στρατηγική έξω από τα ομοσπονδιακά στεγανά και να δώσει μια ριζοσπαστική αλλαγή κατεύθυνσης, αρκέστηκε πάντοτε να εκλέγει ηγέτες που ήταν εγκλωβισμένοι σε παρωχημένες ιδεοληψίες και φαντασιώσεις.

Πολυδιάστατη πολιτική που να εμπλέκει πολλές χώρες και οργανισμούς ούτως ώστε να καταφέρουμε να έχουμε αυτές τις συμμαχίες που θα είναι έτοιμες όχι μόνο να προασπίσουν τα συμφέροντα τους εντός της κυπριακής ΑΟΖ αλλά και χερσαίως της επικράτειας της κυπριακής δημοκρατίας.

Νέα οικονομική ανάπτυξη βασισμένη στη κυρίαρχη βούληση για πρωτογενή παραγωγή, εκμετάλλευση των φυσικών αποθεμάτων της κυπριακής ΑΟΖ.

Ανάληψη πρωτοβουλιών ενοποίησης της Αποκλειστικής Οικονομικής μας ζώνης με αυτή της Ελλάδας όταν αυτή θα κηρυχθεί, αντικρούοντας τις τουρκικές μεθοδεύσεις και απειλές στην περιοχή με αποκλεισμό της Τουρκίας από την Ν.Α. Μεσόγειο και επανασύσταση του Ενιαίου Αμυντικού Δόγματος.

Ευρωπαϊκός ενεργειακός κόμβος, η Κύπρος να καταστεί το κέντρο της διέλευσης των αγωγών από την Αραβική Χερσόνησο και το Ιράκ προς τη Συρία, όλων των χωρών της ανατολικής μεσογείου εκτός Τουρκίας, των κυπριακών κοιτασμάτων, της Ελλάδος, με κατεύθυνση την Ευρώπη μέσω του αγωγού East Med.

O αποκλεισμός του Κατάρ, όποια και αν είναι η εξέλιξή του, πολύ περισσότερο αν επιχειρηθεί πραξικόπημα ή εισβολή στο Κατάρ, διαταράσσει ήδη την αρχιτεκτονική που έχει δημιουργήσει η Δύση στον Περσικό Κόλπο και αναδεικνύει την Ανατολική Μεσόγειο σαν σοβαρή ενεργειακή πηγή.

Οικονομικό κέντρο της Ανατολικής Μεσογείου να γίνει η Κύπρος όπου πλέον να αντιμετωπιστούν τα σύγχρονα προβλήματα της ανεργίας, της μετανάστευσης και της φυγής των νέων κύπριων επιστημόνων προς το εξωτερικό, μεγάλες τεχνολογικές επενδύσεις  θα ανεβάσουν εντέλει το βιοτικό επίπεδο των συμπατριωτών μας. Ισχυρή οικονομία σημαίνει και κατά επέκταση εθνική κυριαρχία και προστασία από τους επίβουλους που έχουν στόχο την πατρίδα μας, Τούρκους και διεθνείς τοκογλύφους.

Δρόμος του μεταξιού, η Κύπρος να γίνει το εμπορικό σταυροδρόμι της ανατολής με την δύση και η πύλη επενδύσεων αντικαθιστώντας τον ρόλο που ήθελε να παίξει η Τουρκία μέσω της Κύπρου. Οι παγκόσμιες εξελίξεις οδεύουν προς έναν διαφοροποιημένο κόσμο, όπου νέες οικονομικές δυνάμεις αναδύονται.

Αμυντική θωράκιση σημαίνει κάθε ευρώ που θυσιάζει ο πολίτης στο ταμείο αμυντικής θωράκισης να πηγαίνει σε εξοπλιστικά προγράμματα και όχι για να καλύψει μισθούς και ελλείμματα στον προϋπολογισμό του κράτους.

Ότι δεν είμαστε αμνοί για βορά λεόντων, η εξασφάλιση της δυνατότητας να νικήσουμε μόνοι μας αν χρειαστεί τους τούρκους ξεκινά με το να αφαιρέσουμε κάθε ίχνος δουλοπρέπειας και ηττοπάθειας. Η Κύπρος δεν θα γίνει τρόπαιο της Τουρκίας και αντί να συνομιλούμε με τον εχθρό μας καλύτερα είναι να αρχίσουμε να προετοιμαζόμαστε για την υπεράσπιση της πατρίδας μας. Η αντιμετώπιση της τουρκικής πολεμικής μηχανής από την Εθνική Φρουρά δεν είναι εύκολη υπόθεση, αλλά όχι και αδύνατη. Κανείς δεν ηττάται στα χαρτιά αλλά στο πεδίον την μάχης, ακόμη και αν η προοπτική νίκης φαντάζει από τους πολιτικάντηδες ως βλασφημία.

Μάριος Βασιλείου
Μέλος Πολιτικού Συμβουλίου
Εθνικού Λαϊκού Μετώπου (Ε.ΛΑ.Μ.)