Άρθρο από την εφημερίδα «Χρυσή Αυγή«

Για να θυμούνται οι παλαιοί και να μαθαίνουν οι νέοι, ας θυμίσουμε ότι αρχικά η ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΕΝΟΠΛΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ εορτάζονταν την 29η ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ως ημέρα ΠΟΛΕΜΙΚΗΣ ΑΡΕΤΗΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ (ημέρα που κατατροπώθηκαν οι κομμουνιστές). Στην συνέχεια επί μεταπολιτεύσεως αρχικά εορτάζονταν την 15η ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ και στη συνέχεια την 21η ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ.

Τι σχέση έχουμε όμως ως Εθνικιστές με το στράτευμα και τις Ένοπλες Δυνάμεις; Με αφορμή την αρθρογραφία της σελίδας αυτής, θα σας αναδημοσιεύσουμε ένα απόσπασμα ενός εξαιρετικού παλαιότερου κειμένου του Αρχηγού της Χρυσής Αυγής:

«Καμμία Ιδέα, Κανένας Θεσμός του κράτους δεν έχει τόσο άδικα και αισχρά συκοφαντηθεί, όσο ο Στρατός σήμερα. Ποιοι οι κατήγοροι του; Φιλειρηνιστές Κοινωνιολόγοι, φροϋδομανείς αριστερό-φιλελεύθεροι, μαρξιστές παντός τύπου, ανθρωπάκια και αρνησιπάτριδες τολμούν και βάλλουν εναντίον ενός θεσμού, μιας ιδέας, που υπήρξε πάντοτε ο πρόμαχος και ο υπερασπιστής της Πατρίδας. Ιεχωβάδες και μπολσεβίκοι, νεοφιλελεύθεροι και αναρχικοί, σοσιαλιστές και κουλτουριάρηδες, άνθρωποι με κουρασμένη ψυχή και στείροι απο αγάπη για την Πατρίδα τολμούν και κατηγορούν αυτό που υπήρξε πάντοτε ο στυλοβάτης της Εθνικής Αξιοπρέπειας, τον Στρατό.

Καμμία συγκίνηση για τον σημερινό νεοέλληνα όταν έρχεται η στιγμή να φορέσει την Τιμημένη στολή του Έλληνα Στρατιώτη. Μοναδικός του πόθος να ξεφύγει, να απαλλαγεί απο τις ευθύνες και να γίνει πάλι, το απαιτητικό και ανεύθυνο ανθρωπάκι που είναι σήμερα ο Έλληνας πολίτης. Τι είναι όμως στ’ αλήθεια ο Στρατός; Ο Στρατός σαν Ιδέα, σαν πίστη και όχι σαν πραγματικότητα σημερινή. Είναι ενα σώμα απλών μισθοφόρων ή είναι το σώμα των εκλεκτών υπερασπιστών της Πατρίδας, το σώμα των ΦΥΛΑΚΩΝ της Πλατωνικής Πολιτείας;

Από όλους τους ορισμούς που έχω κατα καιρούς διαβάσει μου αρέσει ένας ξεχωριστά, αυτός του Μεγάλου Στρατιώτη, του 19ου αιώνα, του Ναπολέοντα, που όταν κάποτε ρωτήθηκε τι είναι Έθνος απάντησε: «ΈΘΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑ». Πράγματι, ποια έννοια, ποια οντότητα ειναι δυνατόν να έχει ενα Έθνος, δηλαδή ένας Λαός στη μακραίωνη ιστορία του, χωρίς την παρουσία του Στρατού, δηλαδή του τμήματος εκείνου του Λαού, που έχει το Χρέος και την Τιμή με τα όπλα να εξασφαλίζει την επιβίωση του, με τα όπλα να εκπληρώνει τους Πόθους του, με τα όπλα να επιβάλλει την παρουσία του.

Γιατί ομως αλήθεια πολέμησαν και πολεμούν τον Στρατό σαν Ιδέα και Πίστη τόσο οι φιλελεύθεροι, όσο και οι μπολσεβίκοι; Για τον ίδιο λόγο που πολέμησαν και πολεμούν τον Εθνικισμό. Γιατί Στρατός και Εθνικισμός είναι ιδέες αλληλοσυμπληρούμενες, εαν όχι ταυτόσημες. Είναι ο Στρατός σαν θεσμός, όπως και ο Εθνικισμός σαν Πολιτεία, κοινωνίες σκληρές χωρίς κανένα περιθώριο επιβίωσης για τους επιτήδειους, τους κουρασμένους και τους ανάξιους.»