Πέμπτη,20 Ιουλίου 2017. Μια μέρα αλλιώτικη απο τις υπόλοιπες ημέρες του χρόνου. Πριν από ακριβώς 43 χρόνια ο προαιώνιος εχθρός της φυλής μας πατάει το πόδι του στο πολυβασανισμένο νησί της Αφροδίτης. Εκείνο το μάυρο καλοκαίρι, ο αττίλας εισέβαλε στην πατρίδα μας σκορπώντας τον όλεθρο και την καταστροφή. Μικρά κορίτσια βιάστηκαν κτηνωδώς, εκκλησιές λεηλατήθηκαν και βεβηλώθηκαν, οικογένειες ξεκληρίστηκαν και χιλιάδες Έλληνες ξεριζώθηκαν από τις πατρογονικές τους εστίες.

20 Ιουλίου 2017. Το Μέτωπο Νεολάιας του Εθνικού Λαϊκού Μετώπου καταφθάνει από νωρίς το μεσημέρι στο οδόφραγμα του Λήδρα Πάλας ώστε να συνεισφέρει στις προετοιμασίες για την προγραμματισμένη αντικατοχική εκδήλωση του κινήματος μας. Απο τις αρχές Ιουλίου,τα παιδιά με τις μαύρες μπλούζες ήταν έξω στους δρόμους και στις πλατείες, μοιράζοντας χιλιάδες ενημερωτικά φυλλάδια στον κόσμο, ενημερώνοντας με αυτό τον τρόπο τους συμπατριώτες μας για την καθορισμένη ετήσια αντικατοχική εκδήλωση του κινήματος μας.

Λίγα λεπτά πριν από την έναρξης της εκδήλωσης, ένα τραγικό θέαμα ήρθε στην αντίληψη μου. Εκατό και πλέον τούρκοι είχαν συγκεντρωθεί στον απέναντι προμαχώνα φωνάζοντας πανηγυρικά συνθήματα. Μια τεράστια τουρκική σημαία ξετυλίγεται.. Απερίγραπτα τα συναισθήματα που με κυρίευσαν εκέινη την στιγμή. Μούδιασα.. Αμέσως ήρθε στο μυαλό μου η εικόνα με την θυσία του Σολωμού Σολωμού και του Τάσου Ισαάκ. Άρχισαν να τριγυρνάνε στο μυαλό μου οι εικόνες με τις χαροκαμένες μάνες των αγνοουμένων, και των βεβηλωμένων εκκλησιών μας. Αυτό το γεγονός μας πείσμωσε ακόμη περισσότερο να συνεχίσουμε τον αγώνα. Αγώνας για Πατρίδα-Πίστη-Ελευθερία.

Μετά το πέρας των ομιλιών ακολούθησε πορεία στο κέντρο της πόλης, η οποία κατέληξε στα πολιτικά μας γραφεία. Εκατοντάδες Έλληνες πατριώτες  πορεύτηκαν στους κεντρικότερους δρόμους της πρωτεύουσας, κρατώντας Ελληνικές σημαίες. Εθνικιστικά συνθήματα δονούσαν την ατμόσφαιρα, στέλνοντας το μήνυμα προς άπαντες, πως υπάρχουν ακόμη Ελληνες που δεν ξεχνάνε.

43 ολόκληρα χρόνια πέρασαν από την αποφράδα εκείνη μέρα που ο αττίλας εισέβαλε στην Κύπρο. Απο το 1974 μέχρι σήμερα η Τουρκία κατέχει παράνομα και δια των όπλων το 37% των εδαφών μας. Οι εκάστοτε κυβερνήσεις από το 1974 μέχρι σήμερα αντί να διεκδικήσούν όσα δικαιωματικά μας ανήκουν και να απαιτήσουν την απελευθέρωση των σκλαβωμένων εδαφών μας,αντιθέτως έχουν υποβαθμίσει το πρόβλημα μας σε δικοινοτική διαφόρά,αναβαθμίζοντας το ψευδοκράτος. Οι αριστεροδεξιούληδες του ΔΗΣΑΚΕΛ και οι «αντιδραστικοί» του ενδιάμεσου χώρου οι οποίοι ενστερνίζονται «λύση» Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας,θα έπρεπε να γνωρίζουν ότι όπου εφαρμόστηκε ομοσπονδία στηριγμένη σε εθνοτικές και θρησκευτικές διαφορές, αυτή κατάρρευσε.

Μια μεγάλη μερίδα συμπατριωτών μας έχει ξεχάσει. Ξέχασε τις σφαγές,τους βιασμούς,τις δολοφονίες,τις λεηλασίες,τους αγνοούμενους. Υπάρχουν όμως και κάποιοι που δεν ξεχνάνε!Τα παιδιά με τις μαύρες μπλούζες δεν πρόκειτε ποτέ να ξεχάσουν τη βάρβαρη τουρκική εισβολή του 1974 και τις συνέπειες που αυτη προξένησε στον λαό μας. Με πίστη εις τον τίμιο αγώνα μας θα αγωνιστούμε με σθένος και ζήλο μέχρι να έρθει η πολυπόθητη μέρα της απελευθέρωσης. Έχουμε χρέος απέναντι στους ήρωες μας,απέναντι στις επερχόμενες γενιές και στην μακραίωνη Ελληνική μας ιστορία.

Σωτήρης Παπακυριακού
Μέτωπο Νεολαίας
Εθνικού Λαϊκού Μετώπου (Ε.ΛΑ.Μ.)