Ο Λεγεωνάριος και ο πολιτικάντης – ο κομματάνθρωπος – βρίσκονται σε εκ διαμέτρου αντίθετες θέσεις. Ο άνθρωπος των κομμάτων καταστρέφει την Ρουμανία. Εναντίον του προτάσσει το στήθος του ο Λεγεωνάριος.

Όταν ο άνθρωπος των κομμάτων, ο πολιτικάντης της πόλης ή του χωριού, μπαίνει σε ένα κόμμα, το πρώτο ερώτημα που κάνει δεν είναι άλλο από το «Τι θα κερδίσω εδώ; Τι όφελος θα έχω;»Αυτός είναι ο λόγος που οι πολιτικάντηδες κερδίζουν, ενώ η χώρα βαδίζει από το κακό στο χειρότερο.

Όταν ο Λεγεωνάριος μπαίνει στην Λεγεώνα λέει: «Δεν θέλω τίποτα για μένα». Το μόνο που σκέφτεται είναι: «Τι μπορώ να δώσω, τι θυσία μπορώ εγώ να προσφέρω για την πατρίδα μου;». Ο Λεγεωνάριος λέει: «Οι πρόγονοι υπέφεραν χίλια ολόκληρα χρόνια και πέθαναν με την σκέψη στραμμένη σε αυτή την γη. Για χίλια χρόνια την λαχταρούσαμε και την ονειρευόμασταν. Σήμερα που ο Θεός μας την έδωσε ολόκληρη, αντί να πέσουμε στα γόνατα μπροστά της, αντί να την προσκυνήσουμε σαν να πρόκειται για άγια εικόνα, εμείς την λεηλατούμε, την απογυμνώνουμε». Μπροστά σε αυτή ο λεγεωνάριος παρουσιάζεται, όχι με τα δικαιώματα του πολίτη, αλλά με την ευθύνη του ιερού χρέους. Οι βλέψεις του πολιτικάντη επικεντρώνονται στην συσσώρευση αγαθών. Οι δικές μας σκοπεύουν στη δημιουργία μιας ανθηρής και ισχυρής πατρίδας. Για χάρη της θα δουλέψουμε και θα δημιουργήσουμε. Για χάρη της θα μετατρέψουμε κάθε Ρουμάνο σε ήρωα, έτοιμο να δώσει την μάχη, έτοιμο να υποστεί την θυσία, έτοιμο για την δοκιμασία του θανάτου. Άλλωστε, όποιος ξέρει να πεθαίνει, δεν πρόκειται ποτέ να γίνει σκλάβος.

Από την στιγμή που μπαίνουμε στην Λεγεώνα δεν ζητάμε τίποτα για μας, μόνο δίνουμε. Δίνουμε ψυχή, δίνουμε εργασία, δίνουμε τον πόνο μας, δίνουμε όλα όσα διαθέτουμε για την άγια ημέρα της νίκης του ρουμανικού γένους.

Έχουμε πια κουραστεί από το έλλειμμα της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Αν δεν δώσεις φιλοδώρημα, αν δεν πληρώσεις, δεν σε γράφουν στο κόμμα. Αν δεν πληρώσεις, τα πιστοποιητικά σαπίζουν στα γραφεία του Δημαρχείου. Αν δεν δώσεις ένα φιλοδώρημα, δεν μπορείς να μπεις σε Υπουργείο. Αν δεν δώσεις ένα φιλοδώρημα, δεν μπορείς να εξασκήσεις τα δικαιώματα σου. Το φιλοδώρημα, το φακελάκι και η εξαπάτηση έχουν καταστρέψει την ηθική υγεία του ρουμανικού λαού. Ο λεγεωνάριος θα προσπαθήσει να εξαλείψει τις συνήθειες αυτές  και να αναγεννήσει  το νόημα της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Δεν πρόκειται να δώσει τίποτα και σε κανένα, δεν θα υποσχεθεί τίποτα σε κανένα και όταν θα προσφέρει σε κάποιον κάποια υπηρεσία,  δεν πρόκειται να εξευτελιστεί δεχόμενος φιλοδωρήματα, αλλά αντίθετα θα αρπάξει από τον λαιμό αυτόν που θα το επιχειρήσει.

Οι Λεγεωναριακοί βουλευτές, αμέσως μετά τις εκλογές, έλαβαν χιλιάδες αιτήματα. Μερικοί ζητούν χρήματα, άλλοι ζητούν να τους δοθεί μια δουλειά, άλλοι ζητούν δωρεάν καυσόξυλα, άλλοι ζητούν γη. Ένας Λεγεωνάριος δεν ζητά. Αυτός λέει: «Δεν έχουμε την ανάγκη από χρήματα ή από μια θέση εργασίας. Δώστε στη χώρα μας σωστούς νόμους, γιατί με τους σωστούς νόμους και με την φιλοπονία μας θα αποκτήσουμε χρήματα και αξιοπρεπή ύπαρξη».Οι Λεγεωναριακοί βουλευτές δεν θα λύσουν το πρόβλημα πέντε ή έξι οπαδών τους σε κάποιο χωριό, όπως κάνουν τα πολιτικά κόμματα, εγκαταλείποντας στο έλεος τους τα  δυστυχισμένα πλήθη  των φτωχών, που είναι υποχρεωμένα να εργάζονται ολόκληρη την ζωή τους σαν υποζύγια.

Λεγεωνάριοι,
Οι πολυλογάδες των παλαιών κομμάτων περιδιαβαίνουν για μια ακόμη φορά στα χωριά, ζητούν την βοήθεια σας για να μπορέσουν να σταθούν και πάλι στα πόδια τους. Κάτω από την διακυβέρνηση τους ο Ρουμανισμός, παντού, έχει πέσει στα γόνατα μπροστά στον ξένο, που  έχει κάνει την εμφάνιση του εδώ και λίγο καιρό. Τα μεγάλα συμφέροντα του παραμερίζονται.

Ο κόσμος των πολιτικάντηδων βλέπει μόνο κομματικά συμφέροντα και για χάρη τους θυσιάζει κάθε ημέρα και κάθε ώρα το ίδιο μας το μέλλον σαν γένος. Τα δασωμένα βουνά πέφτουν, πέφτουν στα χέρια αυτών που εμφανίστηκαν τώρα τελευταία.Δύσκολες ώρες προβλέπονται στο μέλλον.Όταν θα βρεθούμε αντιμέτωποι με την μεγάλη παγκόσμια δοκιμασία ποιος θα βρεθεί να υπερασπίσει την Γη της χώρας αυτής και την Τιμή  της Σημαίας μας;

Ο Ρουμάνος χωρικός πουλά το προϊόν του λιγότερο από όσο κοστίζει. Οι εμπορομεσίτες έχουν πολλαπλασιαστεί και μας πνίγουν. Τα καφενεία είναι γεμάτα από τοκογλύφους και ενδιάμεσους. Πλουτίζουν σε βάρος αυτών που εργάζονται. Ο λαός έχει απογυμνωθεί.Η χώρα μοιρασμένη στα δύο, με το ένα κομμάτι της να καταπίνει το άλλο, καταρρέει μπροστά στα μάτια μας. Επί κεφαλής των παλαιών κομμάτων δεν υπάρχουν σταθεροί και αποφασισμένοι άνθρωποι, και αυτοί που υπάρχουν δεν διαθέτουν  ίχνος από εθνικιστική διάθεση και είναι παντελώς αδιάφοροι για το ρουμανικό στοιχείο, που εδώ και πολλούς αιώνες κουβαλά στην ράχη του την ζωή της χώρας.

Μπροστά στην κατάσταση αυτή και πριν οι καταδικασμένοι στις συνειδήσεις μας πολιτικάντηδες προλάβουν να πάρουν ανάσα, τραβήξαμε το σπαθί, υψώνοντας την σημαία της Νέας Εποχής. Διάχυτη είναι η αίσθηση, όλο και εντονότερη, για την ανάγκη υιοθέτησης άλλων αρχών της ηθικής και πολιτικής ζωής. Η απελευθέρωση της χώρας από τους πολιτικάντηδες είναι απαίτηση των καιρών. Στην θέση των παλαιών κομμάτων γίνεται αισθητή η ανάγκη για ανανέωση. Στην θέση των κομμάτων έτοιμα πάντα να λυγίσουν την μέση μπροστά στον ξένο, υπάρχει ανάγκη για μια πολιτική εθνικής αυτονομίας και ενισχύσεως του Ρουμανισμού.

Πείτε σε εκείνους που έρχονται πάλι να σας πάρουν από το χέρι ότι τέλειωσαν τα ψέματα. Όλοι αυτοί οι πολυλογάδες μπορούν και να εξαφανιστούν. Από τώρα και μετά, μια και μόνη φωνή οφείλετε να ακούτε, μυστική και μυστηριακή όπως του Θεού: την έκκληση της Γης των Πατέρων. Αυτή την φωνή πρέπει να την ακούν όλοι γύρω σας. Υπακούστε την ολόψυχα! Όταν η φωνή σας και η θέληση σας θα κάνουν πραγματικότητα την νίκη, η Ρουμανία θα αναγεννηθεί. Θα ξανανθίσει. Τα παιδιά σας θα ξαναγίνουν όμορφα και δυνατά  σαν τις παιώνιες. Ο ξένος θα την σέβεται. Ο εχθρός θα την φοβάται.

Στρατιώτες της Λεγεώνας του Αρχαγγέλου Μιχαήλ! Από την στιγμή που ο Θεός σας επέλεξε να οικοδομήσετε αυτή την καινούργια Ρουμανία από τον Δνείστερο μέχρι τον Tiσα και το γένος περιμένει να σας υποδεχθεί με ατελείωτα χειροκροτήματα, βγάλτε από τα ατσαλένια στήθη σας την δική μας κραυγή μάχης και νίκης: «Ζήτω η Ρουμανική Ρουμανία ! Ζήτω η Λεγεώνα!».

Απόσπασμα από το «LELIVRETDUCHEFDENID».