Δεν είναι η πρώτη φορά που παράνομοι διαφεύγουν μέσω των οδοφραγμάτων από τις ελεύθερες περιοχές προς τα κατεχόμενα και από εκεί μέσω των παράνομων αεροδρομίων προς τους προορισμούς που επιθυμούν ελεύθεροι και «ωραίοι».

Πολλές φορές οι Αστυνομικές Αρχές αναγκάζονται να τερματίσουν τις έρευνες στις ελεύθερες περιοχές διότι διαπίστωσαν ότι οι ύποπτοι διέφυγαν μέσω κατεχομένων και όλοι γνωρίζουμε τι σημαίνει αυτό. Είναι γνωστό και ξεκάθαρο και αυτό το γνωρίζει σαφώς και η πολιτική ηγεσία του τόπου ότι από την στιγμή που ύποπτος διαφύγε στα κατεχόμενα πολύ δύσκολα θα γίνει κατορθωτό να εντοπιστεί και τους λόγους ασφαλώς όλοι τους ξέρουμε. Δεκάδες τέτοιες περιπτώσεις έχει ενώπιον της η αστυνομία που αρκετές φορές ίσως να έχει και τους φακέλους των υποθέσεων στα συρτάρια, αφού το έργο των Διωτικών Αρχών δυσχεραίνεται μόλις γίνει αντιληπτό ότι ο ύποπτος κατάφερε με τον ένα ή τον άλλο τρόπο να περάσει στα κατεχόμενα εδάφη μας.

Μάλιστα, σχετικά με την απαγωγή της Μαρί -Ελέν είτε όντως διέφυγε με τον απαγωγέα Νορβηγό πατέρα της στα κατεχόμενα ή όχι το ζήτημα παραμένει το ίδιο διότι αστυνομικές πηγές αναφέρουν ότι υπήρχε πλάνο διαφυγής στα κατεχόμενα. Άρα, το ζήτημα δεν είναι μόνο ότι κάποιος μπορεί να διαπράξει οποιαδήποτε ποινική πράξη στις ελεύθερες περιοχές και στην συνέχεια να διαφύγει μέσω οδοφραγμάτων, αλλά ότι στα σχέδια διαφυγής σχεδόν πάντα υπάρχει η εύκολη λύση των κατεχομένων.

Για χιλιοστή φορά οι εκάστοτε κυβερνήσεις θα πρέπει να δουν επιτέλους σοβαρά το θέμα των οδοφραγμάτων διότι το πήγαινε-έλα ακόμη και εγκληματικών στοιχείων είναι συνεχές και τα οδοφράγματα αποτελούν σίγουρα μια ακόμη αχίλλειος πτέρνα (από τις πολλές δηλαδή) της κυπριακής νομοθεσίας, αφού δεν μπορούν να ισχύουν δυο μέτρα και δυο σταθμά για πολλά θέματα και όχι μόνο εγκληματικής φύσεως, όπως για παράδειγμα ότι κάποιοι χρησιμοποιούν τα κατεχόμενα για διακοπές, για εκδρομές ακόμη και για τα καζίνο.

Ανδρέας Θεοφυλάκτου

Υπεύθυνος Γραφείου Τύπου ΕΛΑΜ