Ο Φεβρουάριος του 2017 ήταν ένας πολύ ενδιαφέρον μήνας για όσους ασχολούνται έστω και στο ελάχιστο με το Κυπριακό πρόβλημα και την κατάσταση στην εσωτερική πολιτική σκηνή της πολύπαθης πατρίδας μας. Η τροπολογία του Εθνικού Λαϊκού Μετώπου για την αναφορά εντός της τάξης για ένα δεκαπεντάλεπτο, στο Ενωτικό Δημοψήφισμα του 1950 και η υπερψήφισή του από την Βουλή των Αντιπροσώπων, άνοιξε το ασκό του Αιόλου τόσο στην εσωτερική πολιτική σκηνή όσο και στις διαπραγματεύσεις με τον εγκάθετο της κατοχής Μουσταφά Ακκιντζί.

Η πρώτη αντίδραση προήλθε, όπως ήταν φυσικό, από το ΑΚΕΛ, το οποίο ξέχασε πως είχε πρωτοστατήσει τότε, για τους δικούς του, βέβαια, λόγους, μαζί με την Εθναρχία στην διενέργεια του Ενωτικού δημοψηφίσματος. Το ΑΚΕΛ με την αντίδρασή του ήθελε να κινητοποιήσει τα αντανακλαστικά των απομακρυσμένων εδώ και καιρό ψηφοφόρων του, χρησιμοποιώντας ρητορική της δεκαετίας του ’70 για ακροδεξιούς, τραμπούκους, απογόνους της ΕΟΚΑ Β’ κτλ. Μια ρητορική που από την επαφή που έχω με τον κόσμο θεωρώ πως είναι πλέον αποτυχημένη και ατελέσφορη.

Η αμέσως επόμενη αντίδραση ήταν από τους νεοφιλελεύθερους του Δημοκρατικού Συναγερμού. Αδιαφόρησαν επιδεικτικά για την βάση των εθνικοφρόνων του Συναγερμού η οποία έβραζε από την απόφαση των βουλευτών του κόμματος να τηρήσουν αποχή στην τροπολογία για το Ενωτικό Δημοψήφισμα. Προχώρησαν μάλιστα σε κριτική προς το κόμμα γιατί δεν συντάχθηκαν με το ΑΚΕΛ για να εμποδίσουν την υπερψήφιση της τροπολογίας… Η νεοφιλελεύθερη «φράξια» του ΔΗΣΥ λοιπόν σε πλήρη σύμπλευση με το ΑΚΕΛ!

Οι αντιδράσεις αυτές αποτέλεσαν βούτυρο στο ψωμί για τον Ακκιντζί, ο οποίος απ’ ότι φαίνεται είχε οδηγίες από την Άγκυρα για να σηκώσει τους τόνους εν όψει και του δημοψηφίσματος για το πολιτειακό ζήτημα στην Τουρκία. Διαστρέβλωσε συνειδητά την τροπολογία του Εθνικού Λαϊκού Μετώπου, ανακοινώνοντας πως η «Ε/κ Βουλή», όπως αποκάλεσε την Βουλή των Αντιπροσώπων, υιοθέτησε την πολιτική της Ένωσης της Κύπρου με την Ελλάδα! Απαίτησε, μάλιστα, διόρθωση της απόφασης αυτής, είτε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, είτε από την Βουλή, για να επιστρέψει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.

Αντί λοιπόν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας να βγει επίσημα και να πει στον εγκάθετο της Άγκυρας πως δεν θα μας επιβάλει τον τρόπο που θα γίνεται η εκπαίδευση της Ελληνικής νεολαίας στην Κύπρο, ανέφερε πως ήταν λάθος της Βουλής η υπερψήφιση της τροπολογίας του ΕΛΑΜ για την διδασκαλία του Ενωτικού Δημοψηφίσματος στα σχολεία.

Εκτός από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, το ΑΚΕΛ και την νεοφιλελεύθερη φράξια του ΔΗΣΥ, στο επικοινωνιακό παιχνίδι για ανατροπή της απόφασης της Βουλής μπήκαν δυναμικά τα ΜΜΕ και οι δημοσιογράφοι- αρθρογράφοι- αναλυτές, αλλά και πολιτικοί οι οποίοι βγήκαν από την ναφθαλίνη, για να καταδείξουν πόσο κακοί είμαστε ως Ελληνοκύπριοι και πόσο κακό είναι το ΕΛΑΜ που δεν θέλει λύση. Η επικοινωνιακή προπαγάνδα κατά του κινήματός μας ήταν έντονη που θύμισε την επικοινωνιακή επίθεση που δέχεται ο Λαϊκός Σύνδεσμος-Χρυσή Αυγή στην Ελλάδα από τα κατευθυνόμενα ΜΜΕ.

Μέσα σε αυτό λοιπόν το επικοινωνιακό κλίμα, η πρόταση για τροποποίηση του σχετικού νόμου από τους τρεις βουλευτές του Δημοκρατικού Συναγερμού, η οποία ουσιαστικά ακυρώνει την τροπολογία του ΕΛΑΜ, δεν έπεσε ως κεραυνός εν αιθρία. Συγκεκριμένα οι βουλευτές Κυριάκος Χατζηγιάννης, Γιώργος Κάρουλας και Αννίτα Δημητρίου κατέθεσαν πρόταση βάσει της οποίας οι εορτές στις οποίες θα γίνεται αναφορά στην τάξη, θα ορίζονται από το Υπουργείο Παιδείας και όχι από την Βουλή των Αντιπροσώπων όπως γίνεται μέχρι σήμερα. Πρόκειται επί της ουσίας για μια κίνηση εξευμενισμού του Μουσταφά Ακκιντζί για να επιστρέψει στο τραπέζι των συνομιλιών.

Πόσο επίκαιρος είναι άραγε σήμερα ο Παναγιώτης Κόνδύλης, ο μεγάλος αυτός γεωπολιτικός αναλυτής, ο οποίος προέβλεψε πως η ελληνική πλευρά θα προβαίνει σε υποχωρήσεις έναντι των Τούρκων, βαφτίζοντάς τις ως «πολιτισμένη συμπεριφορά», «υπέρβαση του Εθνικισμού» και άλλα τέτοια φαιδρά. Δυστυχώς, η Τουρκία, μέσω του Μουσταφά Ακκιντζί, όχι μόνο δεν φάνηκε διαλλακτική στις συνομιλίες για το Κυπριακό, αλλά αντιθέτως έθετε στο τραπέζι ολοένα και πιο εξωφρενικά ζητήματα, όπως για παράδειγμα η παραχώρηση στους Τούρκους πολίτες των τεσσάρων ελευθεριών, όπως ισχύει για κάθε Ευρωπαίο πολίτη!

Αλλά δεν είναι μόνο στο Κυπριακό που η Τουρκία δείχνει το πραγματικό της πρόσωπο. Οι προκλήσεις και η επιθετικότητα δίνουν και παίρνουν σε ολόκληρο σχεδόν το Αιγαίο, είτε με παραβιάσεις του Εθνικού Εναερίου Χώρου, είτε με παραβάσεις των κανόνων του FIR Αθηνών, είτε ακόμα και με παραβιάσεις των Εθνικών Χωρικών Υδάτων. Με αυτή την Τουρκία κάποιοι επιμένουν πως πρέπει «να τα βρούμε» για το καλό της Κύπρου (!) χωρίς να βλέπουν την πραγματικότητα πως στην ουσία μετά τη λύση πρόκειται να γίνουμε ένα προτεκτοράτο της Άγκυρας και ο δούρειος ίππος του Ερντογάν εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Το Εθνικό Λαϊκό Μέτωπο δεν πρόκειται να μείνει άπραγο στην καταστροφική πορεία που θέλουν κάποιοι να ακολουθήσουμε. Οι τελευταίες εξελίξεις έχουν αποδείξει πως το εθνικιστικό κίνημα έχει στρατηγική, μπορεί να ελιχθεί τακτικά και να καταγάγει σημαντικές επιτυχίες. Για να γίνουν όμως όλα αυτά εφικτά πρέπει όλοι οι Εθνικιστές και οι πατριώτες να είμαστε προσεκτικοί. Ο κίνδυνος μιας προβοκάτσιας όσο το κίνημα μεγαλώνει και γίνεται πιο δυνατό αυξάνεται και πρέπει όλοι μας να περιφρουρήσουμε τα όσα έχουμε πετύχει.
Ατενίζουμε, λοιπόν, το μέλλον με αισιοδοξία και παράλληλα με επιφυλακτικότητα. Μπροστά μας έχουμε ακόμα πολλές μάχες να δώσουμε για την επιβίωση του Ελληνισμού στην πολύπαθη πατρίδα μας.

Χρίστος Χρίστου

Πρόεδρος Εθνικού Λαϊκού Μετώπου