«Ποιός το περίμενε στ’ αλήθεια
να βγούν ψευτιές και παραμύθια
και να ξεχάσουν τώρα πιά
τα λόγια εκείνα τους
Που μας τα λέγαν κάθε βράδυ
απ’ τα Λονδίνα τους…»

Η Ελλάς συμμετείχε στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο στο πλευρό των “συμμάχων” και το αποτέλεσμα από τις αιματηρές θυσίες του Έθνους μας ήταν η Μικρασιατική καταστροφή και στην Μικρά Ασία δεν πήγαμε μόνοι μας, αλλά με την ενθάρρυνση των “συμμάχων” και κυρίως της Αγγλίας. Στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο επίσης η Πατρίδα μας πρόσφερε τα μέγιστα για την νίκη των “συμμάχων” και πάλι την νίκη και των ελληνικών όπλων ακολούθησε μία μεγάλη καταστροφή, μια αλληλοσφαγή των Ελλήνων που ενθαρρύνθηκε και από τα δύο στρατόπεδα των “συμμάχων” τόσο από πλευράς της Σοβιετικής Ενώσεως όσο και των Αγγλοαμερικάνων.

Στις 7 Μαρτίου του 1948 έγινε η πανηγυρική τελετή ενσωμάτωσης της Δωδεκανήσου στην Ελλάδα και αυτό ήταν το μοναδικό κέρδος για την Πατρίδα μας. Δεν μπορούσαν όμως με κανέναν τρόπο να αποφύγουν αυτήν την ενσωμάτωση, με το δεδομένο αφ’ ενός μεν ότι η Δωδεκάνησος ευρίσκετο κάτω από Ιταλική κατοχή και η Ιταλία ήταν ηττημένη και αφ’ ετέρου το γεγονός ότι εκατοικείτο για χιλιάδες χρόνια σε συντριπτικά πλειοψηφικό ποσοστό από Έλληνες.

Η συνδιάσκεψη της ειρήνης έγινε το 1946 στο Παρίσι και ενώ είχε ξεσπάσει η αιματηρή αλληλοσφαγή με πρωτοβουλία των μπολσεβίκων. Στην συνδιάσκεψη από τη μία πλευρά ήταν οι ηττημένες χώρες και από την άλλη οι 21 νικήτριες χώρες του πολέμου ανάμεσα στις οποίες και η Ελλάδα. Η Ελλάδα όμως θα τηρήσει παθητική στάση κατά την συνδιάσκεψη ακολουθώντας τις ΗΠΑ και την Αγγλία. Τις ΗΠΑ και την Αγγλία που της ζητούν να παραιτηθεί από τις διεκδικήσεις της. Η Πατρίδα μας διεκδικεί την Βόρειο Ήπειρο, την Κύπρο και τα Δωδεκάνησα και μία ρύθμιση των συνόρων με την Βουλγαρία. Ο Ελληνικός λαός περιμένει με αγωνία τα αποτελέσματα της συνδιασκέψεως.

Από την άλλη πλευρά οι εκπρόσωποι της Ελλάδος στην συνδιάσκεψη των Παρισίων ανησυχούν για την Μακεδονία γιατί οι Γιουγκοσλάβοι, έχοντας στο πλευρό τους τον Στάλιν, θέτουν ευθέως θέμα δημιουργίας μιας μεγάλης “Μακεδονίας” και την πρότασή τους αυτή την συνδυάζουν από την ένοπλη δράση των κομμουνιστών στην Βόρεια Ελλάδα.

Η αρχή της αυτοδιάθεσης των λαών κυριαρχεί στη συνδιάσκεψη, αλλά δεν εφαρμόζεται για την Βόρειο Ήπειρο και την Κύπρο! Ο δόλος μάλιστα της αγγλικής πλευράς είναι δεδομένος, αφού είναι γνωστό ότι μετά την Μάχη της Κρήτης, όταν ζήτησε ο Βασιλεύς Γεώργιος ο Β΄ και η εξόριστη ελληνική κυβέρνηση να εγκατασταθούν στην Κύπρο το 1941, το Λονδίνο αρνήθηκε! 

Τα αποτελέσματα της συνδιασκέψεως έφεραν θλίψη και οργή στον Ελληνικό λαό και χαρακτηριστικό είναι το κείμενο του περίφημου χρονογράφου Παύλου Παλαιολόγου, ο οποίος έγραψε ότι πρέπει να κτυπήσουν πένθιμα οι καμπάνες σε ολόκληρη την χώρα. Μία ακόμη προδοσία από τους “συμμάχους” μας εναντίον της Ελλάδος είχε συντελεστεί! Λίγα χρόνια, μάλιστα, αργότερα, οι Άγγλοι θα κρεμούσαν Ελληνόπουλα στην Κύπρο που αγωνιζόντουσαν για την Ένωση. Όσο για την Βόρειο Ήπειρο βρέθηκε κάτω από την σκληρή κομμουνιστική τυραννία του Εμβέρ Χότζα.

Το κλίμα των ημερών εκφράστηκε με ένα υπέροχο τραγούδι από την Σοφία Βέμπο με τους παρακάτω στίχους: 

“Ποιός το περίμενε στ’ αλήθεια
να βγούν ψευτιές και παραμύθια
και να ξεχάσουν τώρα πιά
τα λόγια εκείνα τους
Που μας τα λέγαν κάθε βράδυ
απ’ τα Λονδίνα τους

Μα δεν πειράζει, δεν πειράζει
δεν θα το βάλουμε μαράζι
και δεν θα κλάψουμε
που πάλι μας ξεχάσατε
γιατί δεν είν’ πρώτη
που μας τη σκάσατε

Και στην υγειά σας
μια οκαδούλα εμείς θα πιούμε
και στη μικρή την Ελλαδούλα μας
θα πούμε:

Κάνε κουράγιο Ελλάδα μου
κι όσο μπορείς κρατήσου
και στα παληά παπούτσια σου
γράφε όσα λεν οι εχθροί σου

Κι αν μας τη σκάσανε με μπαμπεσιά
οι Σύμμαχοι στη μοιρασιά
Κάνε κουράγιο Ελλάδα μου
να μη μου αρρωστήσης
γιατί το θέλει κι ο Θεός
να ζήσης και θα ζήσης

Σε κάθε χιονισμένη ράχη
σαν πολεμούσαμε μονάχοι
όλοι λαγούς και πετραχήλια μας ετάζανε
και μέσ’ τα μάτια με λατρεία μας κυττάζανε

Μα ξεχαστήκαν όλα εκείνα
κι η Πίνδος και η Τρεμπεσίνα
κι ίσως μιά μέρα εμείς που τόσο αίμα εχύσαμε
να μας καθίσουν στο σκαμνί γιατί νικήσαμε
μα φυσικό θα μας φανή κι αυτό ακόμα
και στην Ελλάδα μας θα πούμε μ’ ένα στόμα:

Κάνε κουράγιο Ελλάδα μου…»

Νικόλαος Γ. Μιχαλολιάκος
Γενικός Γραμματέας Λαϊκού Συνδέσμου – Χρυσή Αυγή

ΠΗΓΗ