Μέσα από την αυξανόμενη τάση της παγκοσμιοποίησης και της συνεπακόλουθης εισβολής στην έννοια του έθνους, η γλώσσα δέχεται το μεγαλύτερο πλήγμα μέσω της παιδείας. Ο Λένιν συνήθιζε να λέει ότι για να εξαφανίσεις ένα λαό θα πρέπει να καταστρέψεις τη γλώσσα του που αποτελεί τη βάση για την Εθνική συνοχή του… Και αυτό ακριβώς είναι που μαρτυρούν τα σημερινά δεδομένα. Η διείσδυση ξενόφερτων λέξεων στη καθημερινή μας επικοινωνία, τα λεγόμενα  greeklish που κερδίζουν έδαφος στον γραπτό μας λόγο, η απουσία  ορθής ελληνικής γραφής και η άγνοια γύρω από την ιστορία του Γένους μας οδηγούν σε μια πρωτοφανή πολιτιστική παρακμή. Εξελισσόμαστε ραγδαία σε ένα ακόμη προϊόν της Ευρωπαϊκής φρενίτιδας που επικρατεί και του Αμερικανικού ονείρου αφήνοντας στη άκρη την Ελληνικότητα μας!    Στη σύγχρονη τεχνοκρατική παιδεία σκοπός είναι η κατάρτιση επιστημόνων μέσα από διάφορα πεδία εξειδικευμένης γνώσης. Ο επαγγελματικός προσανατολισμός και καταξίωση είναι ο πρώτιστος και κυριότερος στόχος της παιδείας του σήμερα. Τα αρχαία ελληνικά απουσιάζουν από το δημοτικό,  διδάσκονται στο γυμνάσιο 4 διδακτικές περιόδους την εβδομάδα, και με τη καινούριαδομή του λυκείου 2 διδακτικέςώρες την εβδομάδα (εκτός και αν επιλέγει κλασσική κατεύθυνση). Με λιγότερες διδακτικές περιόδους παρουσιάζεται η Ιστορία/Ιστορία της Κύπρου στο γυμνάσιο (2 διδακτικές περιόδους τη βδομάδα και τρεις στη Γ’ γυμνάσιου) ενώ στο λύκειο παραμένει στις 2 διδακτικές περιόδους. Η αρχαίαελληνική γλώσσα που διαμόρφωσε κάθε έννοια πολιτισμού και επιστήμης με τη μοναδικότητα της έχει περιέλθει στο περιθώριο μαζί με την διδασκαλία της Ελληνικής Ιστορίας. Οι ώρες των μαθημάτων αυτών έχουν τα τελευταία χρόνια μειωθεί δραματικά για να αντικατασταθούν από Αγγλικά και Η/Υ ως τα κύρια προαπαιτούμενα εφόδια της πολτοποιημένηςκοινωνίας των εξειδικευμένωνεργατών μιας ομοιόμορφης καταγωγής. Η παιδεία λοιπόν ως μέσον αποχαύνωσης του πνεύματος «σοφών-ηλιθίωνν» και όχι  πολιτών με άποψη και όρεξη για αγώνα είναι μια απειλήορατή πια απέναντι στην καταγωγή μας και το μέλλον μας ως Ελληνισμός. Και όλα αυτά όταν στη Αγγλία διδάσκονται τα αρχαία Ελληνικά και στο δημοτικό, στη Γαλλία τη Ρωσία, τη Κίνα τη Ιαπωνία και αλλού υπάρχουν δεκάδες κλασσικά λύκεια και στη Ελλάδα μόνο ένα.  Η αρχαίαελληνική γλώσσα που αναγνωρισμένατιμάται από άλλους πολιτισμούς και έχει αποτελέσει το γλωσσικό υπόβαθρο για όλες τις γλώσσες τουδυτικού κόσμου, έχει αποκοπείως κάτι ξένο σε εμάς, δύσκολο και απρόσιτο.  Είναι αλήθεια ότι δεν χρησιμοποιείται ως μέσον επικοινωνίας και θεωρείται γι αυτό το σκοπό από τη γλωσσολογία ως «νεκρή γλώσσα». Αλλά πως μπορεί μια τέτοια γλώσσα που έχει χρησιμοποιήσει ο Πυθαγόρας, ο Σωκράτης, ο Ισοκράτης , ο Περικλής και πολλοί άλλοιφιλόσοφοι να θεωρείται νεκρή? Η ζωντάνια της γνώσης που μεταφέρει στους αιώνες, την κάνει πιο ζωντανή από ποτέ! Όμως η γλώσσα των αρχαίων Ελλήνων δεν ενσωματώνει μόνο την γνώση και το στοχασμό λαμπρών πνευμάτων αλλά και την Ιστορία του Ελληνικού Έθνους που εμπερικλείει τις ρίζες μας! Η περιγραφή των ηρωικών στιγμών των Αγώνων του Έθνους απέναντι σε φαινομενικά ανίκητους εχθρούς, λειτουργεί ως ανάχωμα αντίστασης απέναντι στην απαξίωση και τη διαστρέβλωση της Ιστορίας που καταστρατηγείτε σήμερα! Μέσω της μειωμένης παρουσίας λοιπόν της αρχαίαςελληνικής γλώσσας στα σχολεία και της εξίσου ελλιπούς διδασκαλίας της Ιστορίας του Έθνους, βρισκόμαστε στη έλλειψη ψυχικού σθένους και αγάπης για τη πατρίδα. Ομιλίες όπως αυτή του Περικλή στο «Επιτάφιο Λόγο» που δείχνουν τη σημασία των θυσιών των προγόνων μας και το χρέος μας προς αυτούς αποτελεί φάρο για τη μελλοντικήσυνέχεια του Ελληνισμού.  «Άρξομαι δὲἀπὸ τῶν προγόνων πρῶτον· δίκαιον γὰρ αὐτοῖς καὶ πρέπον δὲἅμα ἐν τῷ τοιῷδε τὴν τιμὴν ταύτην τῆς μνήμης δίδοσθαι. τὴν γὰρ χώραν οἱ αὐτοὶ αἰεὶ οἰκοῦντες διαδοχῇ τῶν ἐπιγιγνομένων μέχρι τοῦδε ἐλευθέραν δι᾿ἀρετὴν παρέδοσαν». Όρκοι πολεμιστών όπως αυτός των Λακεδαιμονίων αποτελούν ένδειξη χρέους στη σημερινή γενιά του ΚυπριακούΕλληνισμού που βρίσκεται ακόμαυπόκατοχή«Οὐ ποιήσομαι περὶ πλείονος τὸ ζῆν τῆς ἐλευθερίας, οὐδ᾽ ἐγκαταλείψω τοὺς ἡγεμόνας οὔτε ζῶντας οὔτε ἀποθανόντας, ἀλλὰ τοὺς ἐν τῇ μάχῃ τελευτήσαντας τῶν συμμάχων ἅπαντας θάψω. καὶ κρατήσας τῷ πολέμῳ τοὺς βαρβάρους, τῶν μὲν μαχεσαμένων ὑπὲρ τῆς Ἑλλάδος πόλεων οὐδεμίαν ἀνάστατον ποιήσω, τὰς δὲ τὰ τοῦ βαρβάρου προελομένας ἁπάσας δεκατεύσω..…» Μειώνοντας, λοιπόν την σημασία της αρχαίας Ελληνικής γλώσσας μέσω ενός προγράμματος παιδείας που δεν χωρεί τη καλλιέργειαεθνικών αξιών πετυχαίνεις και την υποδούλωση ενός ολοκλήρου Έθνους που χωρίς γνώση της ταυτότητας του χειραγωγείται από ξένες επεμβάσεις και μπορεί εύκολα να λησμονήσει την έννοια της πατρίδας κατ τη σημασία της Σημαίας. Οι αξίες του Ελληνισμού που συλλειτούργησαν για να μεγαλουργήσει κρύβονται στην αρχαία ελληνικήπαιδεία και τη γνώση της ιστορίας. Η επικείμενη λύση που προωθείται στο νησί με μια διαφορετική εθνότητα με επεκτατικές τάσεις μπορεί αβίαστα να υλοποιηθεί και να απορροφήσει ένα λαό που δεν γνωρίζει τις ρίζες του άρα τη δύναμη του. Γιατίτα ιστορικάδιδάγματα και κατορθώματα δεν είναι θαμμένα σε ένα μακρινόπαρελθόν. Αυτά δημιουργούνΕθνικέςπαλιγγενεσίεςόπως το ένδοξο 21’ και τον ΑπελευθερωτικόΑγώνα του 55-59! Αυτά μας κάνουν γενναίους την ώρα της κρίσιμης μάχης για το Έθνος και μας εξοπλίζουν με θάρρος για τον Αγώνα! Αυτά εφοδίαζαν με δύναμη ψυχής τους Αγωνιστές λίγο πριν την αγχόνη, αυτή τη αρχαιοελληνική παιδεία αντήχησε από το κρησφύγετο του Σταυραετού του Μαχαιρά καθώς φώναζε «ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ». Η ίδια παιδεία εξόπλιζε τους άοπλους πολεμιστές της μάχης της ΕΛΔΗΚ απέναντι στους πάνοπλους και υπεράριθμους τόυρκους  και πιο πρόσφατα γαλούχησε τις ηρωικέςφιγούρες των Ισαάκ και Σολωμού . Η συμβολή της σύγχρονης παιδείας στην αποδόμηση του Ελληνισμού είναι καταλυτική. Ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας αντί να ζητά να γίνει η τουρκική γλώσσα επίσημη της γλώσσα της ΕΕ, οφείλει πρώτα να ενσκήψει στα χαμηλά επίπεδα χρήσης τηςΕλληνικής από Ελληνοκύπριους μαθητές!    Η άγνοια καθιστά την νέα γενιά επικίνδυνη για τη διαιώνιση του Έθνους.  Άμεσα το υπουργείο Παιδείας οφείλει να αναθεωρήσει τη πολιτική του γύρω από τη διδασκαλία του μαθήματος των Αρχαίων Ελληνικών και της Ιστορίας αρχίζοντας από την πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Στόχος των σχολείων θα έπρεπε να είναι η καλλιέργεια κριτικής σκέψης και Εθνικά σκεπτόμενων πολιτών που όπως και οι πρόγονοι μας το πέτυχαν μέσα από τη χρήση μιας πλούσιας γλώσσας που έχει διατηρήσει την ενότητα της από τον Όμηρο μέχρι σήμερα! Ο πολλαπλασιασμός των ωρών διδασκαλίας των προαναφερθέντων μαθημάτων, και στους κλάδους θετικών επιστήμων θα ήταν ένα πρώτο βήμα. Όπως επίσης και η αναθεώρηση των αρχαίων κειμένων που βρίσκονται στο διδακτική ύλη και η συνεχής εκπαίδευση των φιλολόγων.  Το Ελληνικό Έθνος είναι κληρονόμος μιας λαμπρής ιστορικής παρακαταθήκης και μιας ακόμη λαμπρότερης γλώσσας. Οφείλει να γνωρίζει και να τιμά αυτή τη κληρονομιά που κανένα άλλο Έθνος δεν έχει σε αυτό το πλανήτη  παρά τα όσα αντεπιχειρήματα ακούγονται εναντίον. Τα τραγούδια των σειρήνων της παγκοσμιοποίησης που έχουν κατακλύσει τη παιδεία και στοχεύουν στη δημιουργία  άβουλωνπολιτώνμαζικήςπαραγωγής πρέπει να βρουν αντίσταση στα εθνικάιδεώδη και την αναγνώριση της οντότητας του Έλληνα! Και αυτό θα επιτευχθεί μόνο μέσα από τη πλήρη πραγμάτωση μιας εθνοκεντρικής παιδείας που θα κυοφορήσει ένα ελπιδοφόρο μέλλον για τη πατρίδα και τον Ελληνισμό γενικότερα. Κλείνοντας επισημαίνω τα διαχρονικά λόγια του Κολοκοτρώνη στη Πνύκα προς τη νεολαία της εποχής «Εις εσάς μένει να ισάσετε και να στολίσετε τον τόπο όπου ημείς ελευθερώσαμε». Σε μας λοιπόν απομένει να στηριχτούμε σε μια παιδεία που θα θέτει γερά θεμέλια για τη συνέχιση του Έθνους και όχι τη ολοκληρωτική κατάρρευση του.   Αλίκη Δημητρίου Υπεύθυνη Παιδείας Επαρχιακής Επιτροπής Λευκωσίας  ΕΛΑΜ  

]]>