Πριν από 64 χρόνια υπήρχε Εθνικός Αναβρασμός στην Κύπρο. Ο λαός είχε ξεσηκωθεί αξιώνοντας σύσσωμος την Ένωση με την Ελλάδα. Ανήμερα της 15ης Ιανουαρίου, το 1950 οι Έλληνες της Κύπρου έδωσαν όρκο τιμής με το Ενωτικό Δημοψήφισμα. Ο απλός πολίτης ήξερε πως ο πόθος τόσων αιώνων ήταν πιο κοντά από ποτέ. Η 15η Ιανουαρίου του 1950 ήταν η ημέρα που ο Ελληνισμός της Κύπρου θα αποφάσιζε για τις τύχες τις Πατρίδας του. Η απόφαση ήταν μαζική ήταν δυνατή και ήταν υπέρ της Ένωσης με την μητέρα Ελλάδα.

Από τις 15 μέχρι τις 22 Ιανουαρίου ο Κυπριακός Ελληνισμός, υπό την σκέπη της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κύπρου κατέθεσε την ψυχή του στα δελτία του δημοψηφίσματος, υπογράφοντας κάτω από το σύνθημα που διακατείχε τον Ελληνισμό της Κύπρου εκείνη την κρίσιμη περίοδο: ΑΞΙΟΥΜΕΝ ΤΗΝ ΕΝΩΣΙΝ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ. Γιατί τότε οι Έλληνες της Κύπρου αξίωναν την ΕΝΩΣΗ και μόνο την ΕΝΩΣΗ και δεν συμβιβάζονταν με τίποτα λιγότερο.

Την 8η Δεκεμβρίου του 1949 αναγγέλλεται επίσημα με εγκύκλιο προς τον λαό το Ενωτικό Δημοψήφισμα από τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο Β’. Ένα φλογερό πατριώτη, ένα Έλληνα με όλη την σημασία της λέξεως, που δεν έχει καμία σχέση με τον διάδοχο του στην αρχιεπισκοπή, τον ψευτοεθνάρχη Μακάριο Γ’. Ο Μακάριος Β’ έδωσε πολλές μάχες για τον Ελληνισμό της Κύπρου και ήταν ένας εκ των πρωτεργατών του Ενωτικού Δημοψηφίσματος.

Η Εγκύκλιος καταλήγει με τις ακόλουθες ιστορικές φράσεις: «Κυπριακέ λαέ. Καλείσαι, όπως ηνωμένος και αδιάσπαστος υπέρ πάσαν άλλην περίπτωσιν επιτελέσης και τώρα προς την δούλην πατρίδα το καθήκον σου μετ’ ενθουσιασμού. Δι Ένωσιν και μόνον Ένωσιν αγωνίσθης επί τόσα έτη. Ένωσιν και μόνον Ένωσιν καλείσαι να επισφραγίσης διά της ψήφου σου.
Εμπρός Κύπριοι! Όλοι εις τας επάλξεις διά την μάχην του Δημοψηφίσματος διά την εθνικήν αποκατάστασίν μας. Δια την ένωσιν με την αθάνατον Μητέρα Ελλάδα. Ο δίκαιος Θεός, οστίς εδημιουργησε τον άνθρωπον διά να ζη ελεύθερος, είναι βοηθός και παραστάτης του αγώνος μας.
Ζήτω η Ένωσις»

Την 15η Ιανουαρίου γίνεται η έναρξη του Ενωτικού δημοψηφίσματος. Την αρχή κάνει ο Αρχιεπίσκοπος και ακολουθούν χιλιάδες Έλληνες της Κύπρου. Το σύνθημα «ΕΛΛΑΣ ΚΥΠΡΟΣ ΕΝΩΣΙΣ» αντηχούσε παντού. Από την Πρωτεύουσα μέχρι την τελευταία γωνιά της πάντοτε Ελληνικής Κύπρου δονούσαν την ατμόσφαιρα τα Ενωτικά συνθήματα.

Η συμμετοχή σε αυτό το δημοψήφισμα ήταν καθολική. Σύσσωμος ο Ελληνισμός της Κύπρου ψήφησε υπέρ της Ιστορικής και Εθνικής αποκατάστασης του νησιού, δηλαδή υπέρ της πολυπόθητης Ένωσης με την Ελλάδα. Μόνο οι δημόσιοι υπάλληλοι απείχαν από την ψηφοφορία, λόγω απαγορευτικού από τους Άγγλους υπερδημοκράτες δυνάστες μας.

Από τους 224,747 εγγεγραμμένους ψηφοφόρους, υπέρ της Ένωσης ψήφησαν 215,108 άτομα, όπερ μεθερμηνευόμενον εστί το 95.7% των ψηφοφόρων. Είναι η πρώτη και μοναδική φορά στα χρονικά, που ένα δημοψήφισμα με καθόλα δημοκρατικούς μεθόδους είχε τέτοια μεγάλη αποδοχή. Αυτό το αποτέλεσμα άφησε κατάπληκτους πολλούς ξένους δημοσιογράφους και αντιπροσώπους μεγάλων πρακτορείων ειδήσεων που δεν περίμεναν με τίποτε ένα τόσο θεαματικό αποτέλεσμα.

Κύμα ξέφρενων πανηγυρισμών ξεκίνησε από την Κύπρο και εξαπλώθηκε σε κάθε γωνιά Ελληνικής γης. Συγκλονισμένο το Πανελλήνιο έβλεπε τις εξελίξεις στην σκλαβωμένη Κύπρο ως προμήνυμα Ένωσης και Λευτεριάς. Ο πόθος εκατοντάδων χιλιάδων Ελλήνων της Κύπρου και εκατομμυρίων Ελλήνων ανά την υφήλιο, δηλαδή η Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα έμοιαζε πιο κοντά από ποτέ. Όμως οι Άγγλοι τύραννοι δεν ήταν διατεθειμένοι να φύγουν από την Κύπρο, μιας και έχει τεράστιο γεωστρατηγικό βάθος.     

Μετά την έκβαση του θεαματικού αυτού αποτελέσματος, αναχωρεί μία τριμελής αντιπροσωπία με επικεφαλή τον μητροπολίτη Κυρηνείας, Κυπριανό, έτσι ώστε να παραδώσει τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος στην Ελληνική Βουλή, την Βρετανική Κυβέρνηση και τον ΟΗΕ. Με την άφιξη της αποστολής στην Αθήνα, σύσσωμος ο λαός της πρωτεύουσας τους επιφύλασσε αποθεωτική υποδοχή. Τους τόμους του Ενωτικού Δημοψηφίσματος παρέλαβε ο πρόεδρος της βουλής των Ελλήνων, Γόντικας, και μέχρι σήμερα είναι αρχειοθετημένα σε ειδική βιβλιοθήκη της βουλής.

Τον Ιούλιο του 1950 η αντιπροσωπία μετέβη στο Λονδίνο για να παραδώσει τους τόμους στην Βρετανική κυβέρνηση. Οι Άγγλοι αποικιοκράτες όμως δεν δέχτηκαν να συναντηθούν με την αντιπροσωπία των Ελλήνων της Κύπρου με αποτέλεσμα οι τόμοι του δημοψηφίσματος να φυλαχτούν στον Ελληνορθόδοξο Ναό της Αγίας Σοφίας, στο Λονδίνο. Τον Σεπτέμβριο το ψήφισμα φτάνει αισίως στην έδρα των Ηνωμένων Εθνών, στην Νέα Υόρκη, όπου οι ομογενείς αποθέωσαν την αντιπροσωπία. Κόντρα στις έντονες πιέσεις της Βρετανικής Κυβέρνησης το Κυπριακό μεταφέρεται για συζήτηση στον ΟΗΕ.

Παρά τον τεράστιο αγώνα που καταβλήθηκε από τον Ελληνισμό της Κύπρου, το Ενωτικό Δημοψήφισμα δεν εισακούστηκε και οι Άγγλοι «δημοκράτες» παρέμειναν στο νησί «με το έτσι θέλω».  Τρανή απόδειξη τα λεγόμενα του Άγγλου υφυπουργού Αποικιών, Χόπκινσον, που είπε: «Η Κύπρος ως στρατηγική περιοχή ουδέποτε θα μπορούσε να τύχει αυτοδιαθέσεως». Τα ύπουλα σχέδια των Άγγλων για το μέλλον της Κύπρου είχαν προαποφασιστεί και η ανακοπή τους δεν θα γινόταν με διπλωματικά μέσα.

Πέντε χρόνια αργότερα εκτυλίσσεται στα σκλαβωμένα χώματα της Κύπρου ένας Αγώνας για την Ελευθερία, ένας αγώνας για την αποτίναξη του Αγγλικού ζυγού και Ένωση με την Ελλάδα. Ένας αγώνας ηρωικός, αγνός και τίμιος. Ένας αγώνας που κάνει περήφανους όλους του Έλληνες σε όλα τα μήκη και πλάτη του κόσμου. Με καθοδηγητή τον Αρχηγό Διγενή και άξιους συνοδοιπόρους τα παλληκάρια της Ε.Ο.Κ.Α. γίνεται κατορθωτό το θαύμα. Η μικρή και ασήμαντη Κύπρος, κατά τους Άγγλους, αποδεικνύεται τεράστια και ισχυρή ξεφτιλίζοντας τον στρατό και την αυτοκρατορία της αυτού μεγαλειότης. 

Μετά από κακουχίες, χαμούς και ολοκαυτώματα αγωνιστών, βασανιστήρια σε κέντρα κράτησης και στέλλοντας στην αγχόνη νέα παιδιά, η Ε.Ο.Κ.Α. με τις προσταγές του Γεωργίου Γρίβα Διγενή φέρνει την Λευτεριά στην Κύπρο. Μια Λευτεριά που δεν κράτησε πολύ. Οι προδοτική συνθήκη Ζυρίχης – Λονδίνου με τα επακόλουθά της και η βάρβαρη τουρκική εισβολή του 1974 δεν άφησαν αυτό τον τόπο να ζήσει ελεύθερος. Ακολούθησαν σαράντα δύσκολα χρόνια από την τουρκική εισβολή και ερχόμαστε στο σήμερα στην νέα εισβολή, αυτή την φορά οικονομική.

Άλλαξαν πολλά στην Κύπρο μέσα σε 64 χρόνια. Από την ΕΝΩΣΗ και την Λευτεριά, φτάσαμε στην επανένωση με τους τούρκους και την Ομοσπονδία. Ήρθε ο καιρός να το αντιληφθούν οι ξεπουλημένοι και τουρκοπροσκυνημένοι πολιτικάντηδες στην Κύπρο. Δεν διαπραγματευόμαστε το μέλλον της Κύπρου. Δεν διαπραγματευόμαστε το μέλλον μας και Δεν διαπραγματευόμαστε το μέλλον των παιδιών μας. Η Κύπρος δεν πωλείτε ούτε στους τοκογλύφους με μνημόνια ούτε στους τούρκους με ένα σχέδιο ομοσπονδίας τύπου «Ανάν». Γι’ αυτό εμείς οι Έλληνες Εθνικιστές, εμείς οι ΕΛΑΜίτες θα φωνάζουμε με όλη την δύναμη της ψυχής μας για να το ακούνε καλά οι προδότες που ετοιμάζουν την τουρκοποίηση της Κύπρου με μια λύση ομοσπονδίας: ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΚΟΙ Η ΚΥΠΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ.   

Με φάρο και οδηγό το Ενωτικό Δημοψήφισμα επιβάλλεται να διεκδικήσουμε την Ελληνικότητα της Κύπρου μέχρις εσχάτων και να αντισταθούμε στα ύπουλα σχέδια των διεθνών εξουσιαστών που επιθυμούν την τουρκοποίηση της Κύπρου. Η ξεπου-λύση που πραγματεύονται δεν θα περάσει γιατί θα μας βρουν απέναντί τους

Τα βασανισμένα χώματα της Κύπρου μια μέρα θα εξιλεωθούν γιατί η Λευτεριά κοντοζυγώνει. Αυτό όμως δε πρόκειται να γίνει με τις ξενόδουλες, ανθελληνικές και προδοτικές κυβερνήσεις που καταδυναστεύουν την Κύπρο τα τελευταία χρόνια. Η Λευτεριά της Κύπρου θα συνάδει με την Λευτεριά ολόκληρης της Ελλάδας. Η μέρα που η Χρυσή Αυγή θα κυβερνά την Ελλάδα και το Εθνικό Λαϊκό Μέτωπο (Ε.ΛΑ.Μ.) την Κύπρο πλησιάζει και τότε είναι που θα εκπληρωθεί ο προαιώνιος πόθος των Ελλήνων.

Πέτρος

Μέλος Μετώπου Νεολαίας

Εθνικού Λαϊκού Μετώπου (Ε.ΛΑ.Μ.)

]]>